İşin içinden çıkamıyorum artık .

Bir kurumsal firmada ayda 5000 TL maaşa yakın çalışıyorum 6 senedir . Hiçbir şekilde sosyal hayatım yok doğunun en doğusunda çalışıyorum Antalya’da yaşamak orda çalışmak istiyorum ama ne iş yaparım da bilmiyorum mevcut market sektörüne alıştığım için belki de ben öyle hissediyorum istifa etmek korkutuyor istifa etsem cepte 5 kuruş yok borç harç yaşam standartlarından dolayı ne yapacağımı da bilmiyorum yaşım 25 ama hayallerim de var ne bileyim artık kendimi nasıl Antalya’ya atarım nasıl bulunduğum kalıbı yıkarım bilmiyorum hayat tecrübelerinizi yazarsanız dertleşmek istiyorum hiç iyi değilim .

Ahh ahh keşke senin yaşında olsam değil Antalya Almanya İrlanda atardım kendimj. İyi düşün taşın ilerde benim gibi pişman olma

Paranızı pasif gelir oluşturabileceğiniz şeylere yatırın. Bir anda böyle kararlar almak yerine yavaş yavaş kendinizi geliştirin, önünüzdeki 3 yıl boyunca ne yapabileceğinize bakın. Etrafınızdaki insanlara veya forumdaki insanlara takıldığınız noktalarda danışın. Bizzat bana bazı konularda danışabilirsiniz. Onun haricinde de konuları takip edin, araştırın ve yatırım yapın (Bitcoin vs bu tarz şeyleri asla tercih etmiyorum, paranızı kendiniz için yatırın ve kendinizi geliştirin.)

Abi aileden yana maddiyatım hiç yok kendim desen borç harç geleceğe dair ne yapacağım bilmiyorum okadar kötü durumdayım ki anlatamam sana

öncelikle borçları kapatmaya ve yeni borçlar yapmamaya odaklan. Sefa için cefa şart. Sonrasında az bir birikimle de olsa Antalya denemesine başla. Bir yolunu bulup yurtdışı denemesi bana göre en mantıklısı olurdu.

Mesleğin nedir ? 6 sene çalışıp halen 5.000₺ maaş çok az. Risk alıp konfor alanından uzaklaşman gerekir. Yani yaşam standartlarını değiştir.

16 yaşında ailesiz kaldım 19 unda evlendim ve cebimde simdidin 5 TL si vardı. O yaş.oyle bir yaş ki taşı.siksan.suyunu çıkartırım. Ama hep hesaplı güvenli adımlar atarak. Bak ben 44 yaşındayım 44 senenin belki en ağır dönemini geçiriyorum ki ekmek dahi alamayıp fırına yazdiriyorum.
Pes ettim mi? Evet.. defalarca... Ama yılmadım. Düştüm kalktım düştüm kalktım. Bir yol vikacaktir elbet ki şimdiki şartlar benim bahsettiğim zamandan çok çok daha iyi

Ya sanki bu 90 kuşağının bir uğursuzluğu var ben 30 oldum aynı şekilde korkuyorum başka iş yapamam diye ama elin yeni nesil çocuğu iş üstüne iş kuruyor para kazanıyor. 70 lilerde iyi, 80 liler de ama 90 doğumluların günahı ne anlamdım gitti

Senin yerinde olsam iş ilanlarına sarılırım. Yaşın daha ufak bence yeniliğe açık olmanda fayda var. Ben işimi kendimi 3 sene içinde geliştirdim. 27 yaşıma kadar süründüm yani sonrası taşlar oturuyor yavaş yavaş hiç canını sıkma

Hocam buradaki tavsiyeler bile bi yere kadar.Kendi yolunu bulmaya çalışman ve bu doğrultuda hareket etmen gerek