• 02-05-2022, 23:04:28
    #10
    2010 gibi İstanbul'a geldim. Duzen kurdum evlendim coluk cocuk oldu. Biraz para kazandım. 2018 Temmuz ayinda memleketten ev buldum 3+1 135.000 tl. %70 nakit veririm kalan kredi cekerim dedim. Alirim yerlesirim dedim. O arada memlekette is aramaya basladim. 1 ay icinde dolar krizi patladi. İsimden oldum 1,5 yıl iş bulamadim. Hazirdaki parada eridi. Sonra memlekete nükleer santral yapilmaya basladi. Geldi ruslar geldi isciler. Bizim buldugumuz evler x5-6 yaptı. Kiralar minimum x3 yapti. 150.000 nufuslu ilcede 3.000 tlden asagi kira yok. Sanki İstanbul. Bizim ilceye-koye yerlesme hayalleri suya düştü. İstanbul'da yasamak icin calismaya devam
  • 02-05-2022, 23:04:36
    #11
    Doğdum, büyüdüm okudum hayatım hep köy de geçti gecmeyede devam ediyor . Köy hayatin da malasef ki bir sıfır geridesin . İmkanlarin yoksa çok farkı yok şehirden ama hayat olarak güzel stres gibi yıpratıcı faktörler az. Düzenli geliri olanlar için köy güzel.
  • 03-05-2022, 00:33:42
    #12
    köye değilde yazlık daha sakin kasaba gibi yerlere gitmeyi düşünüyoruz.bakalım kısmet
  • 03-05-2022, 03:17:18
    #13
    Doğdum, büyüdüm, 30 yıl yaşadım İstanbul'da. 15 gün sonra Tekirdağ'a taşınıyorum. İstanbul artık tamamen bitti.
    - 10km yolu 1.5 saatte gidiyorsun
    - Hayat pahalılığı diğer büyük şehirlere kıyasla astronomik boyutta.
    - Ev kiraları Miami sahillerindeki villalardan daha pahalı. İt bağlasan yaşamayacak 2+1 daireler bile 4 bin liradan başlıyor. Bulunduğum muhitte 6 binin altında daire kalmadı.
    - Aşırı kalabalık ve bozuk demografik yapı insanı bıktırdı.
    - Ev satın almanın orta sınıf ve üzeri kişiler için tamamen imkansız hale gelmesi. Köpek kulübesi gibi 1+1 50 m2 daireler bile 1 milyondan başlıyor.

    Allah bir daha döndürtmesin beni bu şehre. Berbat bir şehir. Güzel bir söz var ve bunu felsefe edindim diyebilirim. Mutlu ve özgür olmak istiyorsan, vazgeçeceksin.