Bu stresle 42 YIL yaşaya bilirmiyim

Şu iki cümle yeterli hocam her şey için. Zorluk dünyanın her yerinde var evet ama ne derecede zorluk? Evet herkes çalışmak zorunda ama sen burada 1 telefon için 1 sene, 1 araba için 20 sene çalışıyorsan, tabi ki isyan edeceksin. Anneniz ve babanız zamanında insanların hayatı sadece çevresinde yaşadıkları kadardı, artık teknoloji çağındayız, insanlar diğer hayatları görüyor biliyor. Şu an ev ve arabanız olduğu için şükrediyorsunuz, o kadar çalışmaya rağmen koca bir ömürde sahip olabildikleri tek şey bir ev ve bir araba, aynı çalışmayı 10 yaşından beri refah bir ülkede yapmış olsalardı, eviniz arabanız değil evleriniz arabalarınız olacaktı. Ayrıca 10 yaşından beri çalışmak marifet değil kimse 10 yaşında çalışmaya başlamamalı, her şeyin bir zamanı var. Bu yönden bakmak lazım. İş olmadan zaten para yok, ama sen burada sadece paralı bir kölesin. Ne sosyal hayat var ne eğlence var. Karın tokluğuna çalışan adam neye şükretsin, teşekkür etsin memnun olsun.

Gençlerde kötü bir psikoloji oluşturulduğunu düşünüyorum..
Tamam pahalılık var, yaşam zorluğu var ama eskiden yok muydu?
Köyde yaşayan insanlar 10 yaşında çalışmaya başlıyor, bi yandan okula gidiyor bir yandan çobanlık yapıyor ailesine yardım ediyor.
TRT Belgeselde izleyebilirsiniz 12-13 yaşında çocuklar afedersiniz eşek gibi çalışıyor.
Yada afrikada şurda burada 1-2 saat okul yolu diye bir şey var, okula gitmek için dağ tepe 1-2 saat yürüyorlar.
Biz ise şehirde yaşıyoruz, aç değiliz, açıkta değiliz, ama öyle bir şartlanma getirdiler ki son yıllarda, insanlar sanki çöpten yemek topluyormuş, akşama ne yiyeceğim derdindeymiş gibi oldu.
İnsanları amerikayla kıyaslattıra kıyaslattıra bu hale getirdiler, gençler herşeyde böyle karamsar düşünmeye intihar falan etme muhabbetleri yapmaya başladı.
Biz 3. dünya ülkesiyiz. Amerika 1. dünya ülkesi. Kıyaslama baştan yanlış.
3. Dünya ülkeleri arasında da kötü durumda olduğumuz bir gerçek ama çöpten yemek toplamıyoruz, zor iş şartları olabilir ama asgari ücretli bir fabrika işine bile girsen iyi kötü yaşarsın.
Herşey araba almak, ev almak, dışarda yiyebilmek vs. değil.
Hepimiz bunları istiyoruz, hepimizin amacı bunlar.
Ama insanlarda öyle bir algı oluşturdular ki bunlar yoksa, öl daha iyi der gibi bir algı oluşturdular.
Gençlerin kafası o kadar gitti ki, Türkiyede insan olmaktansa isveçte *** olmak isterim diyorlar.

Halinize şükretmezseniz şükretmeyin bu sizin bileceğiniz iş, ama şunu bilin ki zorluk dünyanın her yerinde var ve vardı, benim babam annem 10 yaşında çobanlık yapıyorlarmış, gece tarlada dağda bayırda uyuyup, sabah 1 tas bayat yoğurt yiyip, gece karanlıkta koyunları kurtlardan korumaya çalışıyorlarmış. Bir kere bile akıllarına intihar veya karamsarlık gelmemiş.
Şuan evimiz arabamız var ve şükrediyorlar, nerden nereye diyorlar.
Hal böyleyken ben eğer isyan edersem ben kendimi ahmak olarak görürüm.
Bu benim için geçerli.
Herkes kendi kararını kendi verir.
İnşallah herkesin hal ve durumu daha iyi olur. Herkes istediğine kavuşur.
Ama kendi isteklerinizi medyanın, televizyonun oluşturmasına izin vermeyin.
Huzurlu, güzel bir yaşam isteyin, evim olsun, ailem olsun, huzurum olsun deyin.
Medyanın bak onlar böyle yapıyor siz yapamıyorsunuz o zaman siz isveçte *** olsanız daha iyi gibi nara'larına kulak asmayın.

İyi günler dilerim.

Yazdığınız yazının cevabını verdim aslında yazdığım yazıda.
Benim ailem için bir ev bir araba ve özgürlük ödüldü. Kendilerini buna şartladılar, kazandılar mutlu oldular.
Amerikadaki orta halli bir aile için ödül belki birden fazla ev almak, emekli olabilmek ve yazlık bir adada yaşlılığını geçirmek olabilir.
Afrikada bir kabiledeki çocuk için ise herhangi bizim 3. dünya ülkesi dediğimiz ülkelerden birinde normal bir evde oturabilmek ödül olabilir.
Orta çağda bir kralın ödülü ise 1000 tane devenin taşıyabileceği kadar hazine olabilir.

İnsanlar mutlu olacakları şeyleri kendi belirlerler.
Şuanda insanlara ulaşılabilir güzel hedefler değil, ulaşılması zor geniş hedefler koyduruyorlar. İnternette dediğiniz gibi herkes bir giriyor herkes yazıyor işte almanyadayım 10000mbit internetim var, amerikadayım 5. arabamı aldım, fransadayım 10 birim parayla 100 birim eşya aldım falan, bunu görünce adam kendine hedef koyamıyor.
Hedef koymuyor da zaten.
Ya diyor bende yurt dışına gideyim, gidemezsem de hedef falan yok.
Türkiyede bir ev almak, araba almak, aile kurmak onun için ödül olmaktan çıkıyor.
Dışardakilerle kendini kıyaslıyor, haliyle bu ev de alsa araba da alsa mutlu olamıyor.

Ama böyle şeyleri kafasına takmasa, şuanda bulunduğu halden ulaşılabilir hedefler koysa ve o hedeflere ulaştığında mutlu olacağına şartlasa, bir evle de mutlu olur ,bir arabayla da mutlu olur.

Yani yine isteyen istediğini düşünsün istediği gibi yaşasın tabi.
Ama ben benim çocuklarımın şuandaki gençlerin birbirine ve gençlere muamele edildiği gibi muamele edilmesine izin vermem. Verdirmem.
Çocuğum kendine 1 tane ev, 1 arsa, 1-2 araba alma hayali kursa bu hayal onu mutlu edecek olsa ben o hayale ulaşması için elimden geleni yaparım.
Ama gidip de çevresinden internetten amerikada 10 tane araba alma hayaline kapılıp hayatını umutsuz, yıkık bir şekilde geçirmesini asla ama asla istemem.
Doğru olanın da bu olduğunu düşünmüyorum.

Gençlerde kötü bir psikoloji oluşturulduğunu düşünüyorum..
Tamam pahalılık var, yaşam zorluğu var ama eskiden yok muydu?
Köyde yaşayan insanlar 10 yaşında çalışmaya başlıyor, bi yandan okula gidiyor bir yandan çobanlık yapıyor ailesine yardım ediyor.
TRT Belgeselde izleyebilirsiniz 12-13 yaşında çocuklar afedersiniz eşek gibi çalışıyor.
Yada afrikada şurda burada 1-2 saat okul yolu diye bir şey var, okula gitmek için dağ tepe 1-2 saat yürüyorlar.
Biz ise şehirde yaşıyoruz, aç değiliz, açıkta değiliz, ama öyle bir şartlanma getirdiler ki son yıllarda, insanlar sanki çöpten yemek topluyormuş, akşama ne yiyeceğim derdindeymiş gibi oldu.
İnsanları amerikayla kıyaslattıra kıyaslattıra bu hale getirdiler, gençler herşeyde böyle karamsar düşünmeye intihar falan etme muhabbetleri yapmaya başladı.
Biz 3. dünya ülkesiyiz. Amerika 1. dünya ülkesi. Kıyaslama baştan yanlış.
3. Dünya ülkeleri arasında da kötü durumda olduğumuz bir gerçek ama çöpten yemek toplamıyoruz, zor iş şartları olabilir ama asgari ücretli bir fabrika işine bile girsen iyi kötü yaşarsın.
Herşey araba almak, ev almak, dışarda yiyebilmek vs. değil.
Hepimiz bunları istiyoruz, hepimizin amacı bunlar.
Ama insanlarda öyle bir algı oluşturdular ki bunlar yoksa, öl daha iyi der gibi bir algı oluşturdular.
Gençlerin kafası o kadar gitti ki, Türkiyede insan olmaktansa isveçte *** olmak isterim diyorlar.

Halinize şükretmezseniz şükretmeyin bu sizin bileceğiniz iş, ama şunu bilin ki zorluk dünyanın her yerinde var ve vardı, benim babam annem 10 yaşında çobanlık yapıyorlarmış, gece tarlada dağda bayırda uyuyup, sabah 1 tas bayat yoğurt yiyip, gece karanlıkta koyunları kurtlardan korumaya çalışıyorlarmış. Bir kere bile akıllarına intihar veya karamsarlık gelmemiş.
Şuan evimiz arabamız var ve şükrediyorlar, nerden nereye diyorlar.
Hal böyleyken ben eğer isyan edersem ben kendimi ahmak olarak görürüm.
Bu benim için geçerli.
Herkes kendi kararını kendi verir.
İnşallah herkesin hal ve durumu daha iyi olur. Herkes istediğine kavuşur.
Ama kendi isteklerinizi medyanın, televizyonun oluşturmasına izin vermeyin.
Huzurlu, güzel bir yaşam isteyin, evim olsun, ailem olsun, huzurum olsun deyin.
Medyanın bak onlar böyle yapıyor siz yapamıyorsunuz o zaman siz isveçte *** olsanız daha iyi gibi nara'larına kulak asmayın.

İyi günler dilerim.