Özgürlüğümüzü Kaybediyoruz.

Question

gerçektende hayat amacımız; başına koyacağımız bir ev, bir araba, bir eş... bunlara sahip olaraktan ölmek mi?
Okuduğum bir kitaptan;

Yeni doğan bir bebek, bu dünyaya sahip olduğu en değerli şeyi, özgürlüğü ile gelir. İstediği zaman ağlar, istediği zaman oynar. İstediği zaman konuşur, istediği zaman susar. Sonra yavaş yavaş büyür ve ona toplumun kuralları öğretilir. Yavaş yavaş özgürlüğünü kaybetmeye başlar. Ailesi, okulu, çevresi ona her zaman bir şeyler öğretir. Her zaman önüne bir hedef koyar: Okumak, çalışmak, mal mülk sahibi olmak
Sonra çocuk büyür, okullu olur. Onun tertemiz zihnine anlamlı, anlamsız bütün bilgiler boca edilir. Beyninin içi kocaman bir çöplüğe döner. Sadece beyni olsa iyi, yavaş yavaş kalbi de aynı çöplüğün bir parçası olur. Artık diğer tüm insanlardan daha iyi olma, daha çok para kazanma, daha çok hedeflerini başarmaya sahip olmak ister. Durmadan çalışır. Durmadan koşar. Artık durup evrene, dünyaya, kendine bakacak zamanı yoktur. Evrendeki tüm güzellikleri teğet geçer. Bu arada sorgulamadan bir inanışın içinde olur. Kendisine getirilen bilgileri asla sorgulamaz. Atalarından gelen ne varsa onun kutsalı olur. Evrenin varlığı, nedenliği, sonuçluğu üzerine kafa yormaz. Yoranlara da boş işlerin adamı gözüyle bakar. En değerli hazinesi inancını, kendi özgür iradesini ve muhteşem beynini kullanmadan, toplumun böyle gelmiş böyle gider anlayışından kopyalar.
Durmadan, aralıksız, hiç nefes almadan bir şeylerin peşinden koşar. Evi olmalıdır, arabası, sonra yatı, sonra yazlığı Her sene esaslı bir tatil yapmalıdır. Giydikleri markalı, yedikleri havalı olmalı, herkes ona gıpta etmelidir. Ne sahici dostluklar kurabilir, ne kalbi güzel arkadaşları olur bu koşturmacalar içinde. İyi gününde herkes etrafını sarmışken, kötü gününde yapayalnız kalır. Belki o gün gelince kendisinin aynasına yüzünü dönüp: Nerde yanlış yaptım? diye soracaktır.

zAHo · Answer

Hocam uzun kısmı okumadım okuyacağım ancak en nefret ettiğim felsefe başta yazdığınız olay bu yüzden hayatımı cidden en iyi ve en sıradışı şekilde yaşamaya çalışıyorum

Emeklerimin karşılığını umuyorum ilerde burda paylaşmak dileği ile

Edit: okudum hocam kesinlikle karşı olduğum bakış açısı bunun için savaşıyorum umuyorum bu hayatı yaşamıyacağım

Backlog · Answer

Cemib adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									gerçektende hayat amacımız; başına koyacağımız bir ev, bir araba, bir eş... bunlara sahip olaraktan ölmek mi?
Okuduğum bir kitaptan;

Yeni doğan bir bebek, bu dünyaya sahip olduğu en değerli şeyi, özgürlüğü ile gelir. İstediği zaman ağlar, istediği zaman oynar. İstediği zaman konuşur, istediği zaman susar. Sonra yavaş yavaş büyür ve ona toplumun kuralları öğretilir. Yavaş yavaş özgürlüğünü kaybetmeye başlar. Ailesi, okulu, çevresi ona her zaman bir şeyler öğretir. Her zaman önüne bir hedef koyar: Okumak, çalışmak, mal mülk sahibi olmak
Sonra çocuk büyür, okullu olur. Onun tertemiz zihnine anlamlı, anlamsız bütün bilgiler boca edilir. Beyninin içi kocaman bir çöplüğe döner. Sadece beyni olsa iyi, yavaş yavaş kalbi de aynı çöplüğün bir parçası olur. Artık diğer tüm insanlardan daha iyi olma, daha çok para kazanma, daha çok hedeflerini başarmaya sahip olmak ister. Durmadan çalışır. Durmadan koşar. Artık durup evrene, dünyaya, kendine bakacak zamanı yoktur. Evrendeki tüm güzellikleri teğet geçer. Bu arada sorgulamadan bir inanışın içinde olur. Kendisine getirilen bilgileri asla sorgulamaz. Atalarından gelen ne varsa onun kutsalı olur. Evrenin varlığı, nedenliği, sonuçluğu üzerine kafa yormaz. Yoranlara da boş işlerin adamı gözüyle bakar. En değerli hazinesi inancını, kendi özgür iradesini ve muhteşem beynini kullanmadan, toplumun böyle gelmiş böyle gider anlayışından kopyalar.
Durmadan, aralıksız, hiç nefes almadan bir şeylerin peşinden koşar. Evi olmalıdır, arabası, sonra yatı, sonra yazlığı Her sene esaslı bir tatil yapmalıdır. Giydikleri markalı, yedikleri havalı olmalı, herkes ona gıpta etmelidir. Ne sahici dostluklar kurabilir, ne kalbi güzel arkadaşları olur bu koşturmacalar içinde. İyi gününde herkes etrafını sarmışken, kötü gününde yapayalnız kalır. Belki o gün gelince kendisinin aynasına yüzünü dönüp: Nerde yanlış yaptım? diye soracaktır. 		Şuan insanların büyük kısmı evim,arabam olsun diye değil günlük karnımı nasıl doyururum onun telaşında ...

GreedMedya · Answer

Ne diyebilirim ki şu yazıya

bycida · Answer

Popüler Sistemin Popüler Köleleriyiz Hiç Birimiz Özgür Değiliz Bir Çoçuk Dünyaya Geldiğinde Borçlu Olarak Geliyor

Cemib · Answer

bycida adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Popüler Sistemin Popüler Köleleriyiz Hiç Birimiz Özgür Değiliz Bir Çoçuk Dünyaya Geldiğinde Borçlu Olarak Geliyor 		Evet atalarımız bize borç bırakıyor, bizlerde nesillerimize borç bırakıyoruz. Bu döngü kendimizi keşfettiğimiz, ya da keşfetmek istediğimiz zamana kadar devam edecek maalesef

Cooper34 · Answer

Coğrafya.

kalitelihostorg · Answer

Bunları düşünmeyin topluma ayak uydurun . 

Gerçekten özgür olan insan sayısı çok azdır. Zengin insanların bile çoğu gerçekten özgür değiller. Ne kadar çok paran varsa o kadar fazla kaybedecek malın vardır ve sorumlulukların vardır. 


Bir söz bırakayım " Mutlu olmanın sırrı çok düşünmeden cahilce yaşamaktır "

Cemib · Answer

kalitelihostorg adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Bunları düşünmeyin topluma ayak uydurun .

Gerçekten özgür olan insan sayısı çok azdır. Zengin insanların bile çoğu gerçekten özgür değiller. Ne kadar çok paran varsa o kadar fazla kaybedecek malın vardır ve sorumlulukların vardır.

Bir söz bırakayım " Mutlu olmanın sırrı çok düşünmeden cahilce yaşamaktır " 		O zman bende bir söz bırakayım
Mezar taşındaki iki tarih arasına sıkıştırma hayatını,
Doğumun belli olsun ama,
Ölümün uzasın sonsuzluğa,
Sen iyilikle, güzellikle, sevgiyle anıldıkça
Tek başına arslan olmak, kral olmak yetmiyor. Ormanın en güçlüsü, vahşi doğanın kralı da olsan, düşünme özelliğin yoksa aynı tekdüze hayatı yaşarsın. Ve binlerce yıl önce arslanlar nerede ise şu an da oradadır. İnsanoğlu ise mağaralardan çıkıp Marsa doğru yol alıyor. Düşünmenin insana kattığı katma değer budur. Diğer canlıların durağanlığının aksine insan devamlı kendini geliştirebilmektedir.

picsumDEV · Answer

dövüş kulübü, tyler durden

silgitsin · Answer

Hocam bu durumu kapitalist sistemin klasik yansımaları olarak görebilirsiniz.Bu konuda da çok yönlü ciddi dayatmalar mevcut.Bu paylaştığınız kısım bunu daha çok atalara ve topluma endekslese de,ben bunu daha çok sosyal mühendisliğin eseri olarak görüyorum.O yüzden özğürlüğümüzü değil de kendimize has olan kültürel değerlerimizi yani özgünlüğümüzü kaybediyoruz.

Frans · Answer

Eğitim, askerlik, iş, güç derken gençler 24-25' den önce hayata başlayamıyorlar, ondan sonra da geçim derdi başlıyor. 30 gibi de evlenirse, düğün borçları, ev, araba, çocuk masrafları derken hayat geçip gidiyor. Senede 2 haftalık tatile bağımlı kalıyorlar.

Bana sorarsanız artık eğitim sisteminin değişmesi gerekiyor. 3 yaşında çocuklar akıllı telefon tablet kullanacak seviyeye geliyorlar, bu çocukları 15-20 sene daha eğitmenin bir anlamı yok, gereksiz bir dünya şeyi öğretmeye hiç gerek yok, en geç 19-20 de üniversite bitmiş olmalı, askerlik profesyonel veya zorunlu max. 4-5 ay olmalı. En geç 21 dedin mi gençlerin önünde bir engel kalmamalı. Ama böyle bir düzenleme işsizlik oranını arttıracağı için devletlerin işine gelmiyor, hele ki önümüzde iş istihdamını aşırı derecede düşürecek yapay zeka gibi bir tehlike varken.

O nedenle anne babaların biraz daha bilinçlenip çocuklarını yönlendirmeleri, mümkünse çocukları için onlar daha küçükken bir yatırım hesabı açıp aylık 50-100 ne koyabiliyorlarsa koyup çocuklarına bir gelecek hazırlamaları gerekiyor, aksi taktirde bu düzen böyle gider.