Askerde öğrendiğiniz en önemli şey nedir?

Sabretmeyi öğrendim yeri geldi ite köpeğe sen kıralsın diyip geçtim. Normal yapım aşırı sinirli biriyimdir en ufak şeyde direk saldırıp kavga eden bir yapım var iken sırf 1 gün fazla askerlik yapmamak için sabretmeyi öğreniyor insan.

Eğer doğuda değilsen silah arkadaşlığı diye bir şey yok. Askerde tanıdığım çoğu insan şu hayatımdaki en boş beleş hatta leş insanlardı.

Zorunlu askerlik gereksiz.
Ülkeye de askerliğe de gidene de faydası yok.

Sabır etmek, kimsenin sınanmadığı günahın masumu olmadığını öğrenmek. Düzenli ve kurallı bir sistemin herkes uyduğunda çok güzel bir şey olduğunu görmek.

Her söylenene zıp diye atlamamak. Zira iyi şeylere atlarsınız sonu kötü işlerle biter.

Askerlik anlatarak bitecek, anladığını ifade edecek bir şey değildir

Çok sevilen ve örnek gösterilen bir askerdim, dürüst, çalışkan ve zekiydim. İzmir Bornova Askeri Gazino da yaptım askerliğimi küçük park ile büyük park arasında ki o küçük yıllarca anlatıp bitiremediğim yer. Otel de resepsiyon görevlisiydim

Sadece bir 2 olay anlatacağım; En üst devreyiz ve 2-3 ayımız kalmış tezkereye, tabi kimsenin uykusu gelmiyor gecenin bir vakti yat içtiması alınmış bizim devreler ayakta kendi kendine sarıp rahatsızlıkta veriyorlardı ben ise yatağımda uzanmış öylece izliyordum. Kısa dönemlerle tartışma yaşandı ve kısa dönemlerden biri gidip nöbetçi astsubay’a şikayet etmiş. Baktım bir anda içeri girdi ve kimse onlar dışarı çıksın dedi. Kimseden ses çıkmıyor, ben yapmadığım halde bendim komutanım diyerek dışarı çıktım. Baktım benimle birlikte bir kaç devrem de geldi ve komutan beni içeri yolladı ben kimin olduklarını biliyorum dedi ve bir daha böyle bir şey yapma sen de yanarsın dedi

Tabi devreler iyi bir fırça yedi ve o kısa döneme o günden sonra ızdırap oldular. Kantine gidiyordu bir şey alamıyordu, koğuşa istediği saatte giremiyordu, terziye bir şey yaptıramıyordu ve baktı olacak gibi değil geldi özür diledi ve herşey normale dön

2. olay; Askerliğin ortalarındaydım otel resepsiyon bölümündeydim ve otel rezervasyon, para alışverişinin döndüğü noktadaydım. Görev yerim de normalde bir yardımcı oluyor ama o arkadaş izindeydi tek başıma yetiyordum. Hafta sonu idi ve nöbetçi astsubayı ilk defa görüyordum yeni atanmıştı. Kışlada içtima yapıyormuş ve herkesin içtimada olması gerektiğini söylemiş. Kışa çavuşu da aradı ve durumu anlattı, ben de durumu izah ettim kimsenin olmadığını burayı terk edemeyeceğimi dile getirdim ve görev yerinde diye içtimadan düşürülmemi istedim. O yeni astsubay ise biraz sert çıkmış ”kim o benim emrimi yerine getirmeyen çabuk gelsin demiş.” Çavuş beni arıyor ben gitmiyorum tabi bu da bana uyuz oluyor demekki Emre itaatsizlik olarak hakkımda tutanak tutturuyor

Ben nöbet tutmuyordum görev yerimin 12 saatlik mesaisi nedeni ile ve o gece bana nöbet yazdırmıştı. Bu durumu önce kısım amirim başçavuş’a sonra da gazino müdürü albay’a sabah olduğun da tüm detayları ile aktarmıştım. Gazino müdürüm astsubayı çağırdı ve ben de odasın da bekliyorum geldiğin de Volkan astsubayım dün neler yaşandı anlatın dedi ve astsubay anlatmaya başladı. ”Emrime itaat etmedi, içtimada bulunmasını söyledim katılmadı ve bende tutanak tuttum komutanım “dedi.

Gazino müdürüm o tutamağı yırtın, bu asker doğru olanı yapmış orayı terk edemezdi. İçtima için gidip kendiniz kontrol edebilirdiniz dedi ve o olayı orada noktalamıştık, daha sonra o komutanla yıldızımız barışmadı.


Çok anım var ama bu iki tanesi bu günlük yeter, belki başka bir askerlik ile ilgili başlıklı bir konuda yine yazarım. Okuyan da olacak, okumayan da ama benim anılarım şuan canlandı 😁

Uykunun değerini-önemini anlamıştım. Hatta uyumayıda geçtim yatağa, koltuğa uzanıp uyumadan, sıcacık evimde uzanıp dinlenmeyi çok ama çok özlüyordum...

Foçada komandoydum, intikallerde gece üzerimize yağmur yağa yağa botlar kıyafetler sırılsıklam ve hava hep rüzgarlı... 4-5 saat uyuyun derlerdi bize. Uyu nasıl uyuyabiliyorsan o soğukta o yaş elbiselerle o rüzgarda... Bi kere 2 saat uyuya kaldığımı hatırlıyorum, rüzgar gelmesin diye iki yamacın arasında dar bir kanalı mevzi yapmıştım kendime. Uyandığımda Mat ve ben suyun içinde yüzüyordu O yaş kıyafetlerle ve botlarla sonraki 2 gün daha dolaşıp durduk dağ bayır...

Zatürrenin eşiğinden döndüm, 15 ay askerlik bitti benim kullandığım soğuk algınlığı ilaçları 2 yıl bitmedi !

Neyse sonra bitirdik eve geldik bir süre düzenlice uyudum çünkü ciddi anlamda psikolojim bozulmuştu. Ancak şimdi yine aynı tas aynı hamam. Gece bir işim olsun olmasın pc başında sabahlıyorum. Huy, alışkanlıklar kolay kolay değişmiyor maalesef.

Subay olarak yaptım:
Merhametten maraz doğar...

Valla banada soylediklerinde inanmazdım ama. 15 ay yaptım 12 sene önce "Mantığın bittiği tek yer"
Askere gittiğimde ehliyetim vardı ancak hep otomatik araba kullandım . Sırf İstanbul da yaşadığım için ve ehliyetim olduğu için beni şoför yapmak istediler. Duz vites sadece sınava girdiğimde kullandım dedim inanmadılar . Şoförlük Eğitimlerinde arabayı kullanamadim dayak yedim . Sanki isteyerek kullanmamıştım sandılar