Hayata atılmak isteyip atılmamak ?

Merhaba arkadaşlar. Benim şöyle bir sorunum var.
Öncelikle hayattaki en büyük pişmanlığım okumamak.

25 yaşıma geldim. Allah'a şükür güzel bir işim var. Haftada 13 gün gece çalışıyorum. 17 gün izinliyim. Gece nöbetinden çıktıktan sonra 6 saat uyku yetiyor.

Sorun şu ki bugüne kadar hep düşünerek adım atan bir insanım. Bundan dolayı hiç zarar görmedim. Ama artık gezmek biraz serseriler gibi eğlenmek istiyorum. Ancak mantığım buna el vermiyor.
Kısacası bu konu içinde hiç çabalamıyorum.
Zamanında yapamadığım ve kaçırdığım fırsatlar aklıma geliyor. Bunlarda beni oyalayan en büyük nedenler.

Hocam şuan 19 yaşındayım ve sizinle aynı yoldayım. Hiçbir şey için geç olmadığını düşünüyorum siz de ben de genciz daha. Yeni insanlar tanımak, gezmek, tozmak eğlenmek gerek fani dünya.

Serseriler gibi eğlenmek kısmını bilemiyorum, çok ucu açık bir arzu fakat gönlünüzce gezmek kısmını bir an önce yapın. Açın bir harita önünüze yakından uzağa bir liste çıkarın. Günübirlik gidilebilecek yerler, hafta sonu gidilebilecek yerler, 3-4 gün ve 1 hafta ve fazlası şeklinde plan yapın. Bir diploma sahibi olamamak çok büyük bir mesele değil aslında ama içinizde kalmasın bir açıköğretim programına kayıt olabilirsiniz. Haftada 5-6 saatinizi ayırsanız 4 senede lisans diploma sahibi olursunuz. Diploma sahibi olmak istemiyorsanız da öğrenmeyi bir hayat felsefesi haline getirmek ve sürekli kılmak gerekiyor.

Hocam hiç bir şey için geç değil benim kişisel görüşüm ister 30 olsun ister 50 fiziksel olarak belki değişim olacaktır ama zihin olarak her zaman gelişime açığız

yazıcak cok sey varda, elinde olanın kıymetını bıl, ya oda olmasaydı ne olucaktı

hayata atılmak serseri gibi gezip tozmakla mı oluyormuş
garipsedim.
madem o kadar boş gününüz var.

yakındaki bir devlet hastanesi çocuk esirgeme kurumu huzur evi üçlemesinden birisine gidin bir kaç saat koridorlarda dolaşın sohbet edin insanlarla sonra hayata altılmayı bir daha düşünün.