Yaşlandıkça neden hayallerimiz küçülüyor?

Küçükken herkes ya pilot ya da astronot olmak isterdi. Her zaman çok büyük hedefler koyardık. Yaşlandıkça hayallerimiz de yaşlandı. Eskiden astronot olmak isteyen çocuk şimdi ayda 2-3 bin lira nasıl kazanabilirim diye düşünüyor, 2-3 bin lira kazansam neler alırım diye hayal kuruyor. Arada sıyrılanlar var tabii, hayallerini küçültmeyenler falan. Sizce bu neden böyle? Veya böyle olmamak için ne yapılabilir? Değerli görüşlerini belirten herkese şimdiden teşekkürler.

Bazı hayaller olmayınca insan hayalleri falan kalmıyor
belki o yüzdendir

Kucukken herseyin para ile gerçekleşebileceğini bilmiyorduk

İnsan yaşlandıkça hayatta zorlaşıyor hocam kısa ve öz.

Duvara asılacak bir yazı...

Düşünmeyi, hayal kurmayı bile yasak ettiler çünkü. Çocukken daha özgürüz, küçükken daha hür ruhlarız. Yaşlandıkça köreliyoruz.

Çünkü küçükken hiçbir şey bilmediğimiz için doğal olarak gözümüze en güzel gelen mesleği istiyorduk. Büyüdükçe hangi meslek için neler yapılmalı gibi sorulara cevap bulduk. Cevap bulurken büyüdük. Büyüdükçe yaşlandık. Cevaplar çoğaldı. Hayaller azaldı

Vakit daralıyor

Küçükken özgürce hayal kurabiliyorduk, şimdi ise başta para olmaz üzere çoğu şeye bağımlı olduğumuzu farkettik.