Dostserver adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Kendimden küçük bir örnek vermek istedim bu yazdığınızı görünce.
2012-2015 yılı benim için muhteşem yıllardı. Özel bir şirkette yöneticiydim. Çevrem geniş o zamanlar. Ayıptır söylemesi aylık gelirim 2000 TL. Şimdiye göre kıyaslayınca 4000 TL değerindeydi yani. Neyse. Ekonomik anlamda çok iyiydim. Vardiyalı çalışıyordum. Haftanın en az 3 günü iş çıkışında alkol almaya gider, oturur demlenirdim sonra evime gider sabah uyanır çok sevdiğim işime giderdim.
Velhasıl... 3 yıl boyunca fırsat buldukça izin alabildiğim her dönem şehir dışına çıkar gezer, hayaller kurardım. 3 yılda 10 kadar ilişki yaşadım. Evet geliyoruz sonuca doğru...
Hayatımın güzel gittiğini sanıyordum... Sınırsız alkol, iş toplantıları, seyahatler, hiç eksilmeyen kız arkadaşlar...
2015 yılının Eylül ayı idi. Her ne olduysa işten soğudum. Muhtemelen duygusal nedenlerden ötürü. Son 3 ay işe isteksiz gidiyordum. Bir de baktım... iş fesihi.....
2015 yılından beri hala işsizim...
Nerede geceli gündüzlü vakit geçirdiğim kızlar? Her hafta kiraladığım araçlar... Nerede işim. Nerede maaşım. Nerede her hafta gidip kafamı tek başıma dağıttığım restorantlar ???
Sayın hocam. 3 yıl içinde başvurduğum 100'den fazla sektör var. Hiçbirinde işe alınmadım. Mülakatları geçiyordum tam son noktada ya alım bitiyor ya da bana sıra gelmiyordu.
Oturdum ve şunu söyledim kendime. Ulan bu zamana kadar yedin, içtin, gezdin, yattın, kalktın... Hangisinde şükür ettin? İlla ki etmişimdir ama o hayatın içinde aklıma geldiğini pek söylemiyorum.
Tüm bu anlattıklarımla beraber sorunu tamamen kendimizde bulmalıyız. Ve biliyor musun? Ben o işimi kaybetmeseydim şimdi müdür yardımcısı olmuştum. kesinlikle olmuştum.
Anlayacağın hocam bir cin gelip hayatımı böyle alt üst etmedi. Kendim ettim kendim buldum...
Bu durumda olan her insanın en kısa sürede hayatını tekrar düzene sokabilmesini canı gönülden diliyorum...
(Çayını koy, sigaranı yak ve bugünden sonra neler yapabileceğine bak)
