Bana Bir Akıl Verir Misiniz Lütfen?

28 yaşındayım ve yaklaşık 1 yıldır ilişkim vardı. Sevdiğim kızı daha önceden de tanırdım fakat birbirimizi sevdik ve birlikte olduk.

Annesi ile sürekli aramızda problem çıktı ve benim en büyük hatam ise annesine karşı paramın olmayışı, fakir olmam. Son zamanlarda da her şey üst üste geldi, işten çıkartılmam, annesinin baskısına dayanamayıp konuşmuyorum diyerek hâlen konuşmamız. Ve bugün de artık olay çığrından çıktı diyebilirim, annesi benim aradığımı görmüş ve kızmış. Sevdiğim kızın babası geçen yıl vefat etti o nedenle annesini de üzmek istemiyor...

Sonuç olarak bugün annesi dolu şey demiş; hakkımı helal etmem demiş konuşursan. Bugün de tam olarak bitirdi ilişkimizi. Biliyorum çok saçma gelecek böyle direk anlatmam ama benim canım çok fazla yanıyor, Neşet Ertaş dahi demiş gönül parayla satın alınmaz, insan parayla satın alınmaz diye! Şimdi bu yeryüzünde bizlerin sevipte mutlu olabileceği, yüzümüzün gülebileceği ne kaldı geriye?

Bazen hayat zor olabiliyor, aşk bu kadar kolay olsaydı ne anlamı kalırdı ki hıayatın? Biraz zaman vermek daha mantıklı. Bu zaman aralığında durumları düzeltmeye çalışır, biraz daha iyi durumda çıkabilirsin tekrar annesinin karşısına. 21. yüz yılın en büyük sorunlarından birisi mal, mülk sorunları. Her anne gibi o anne de kızının gayet güzel bir hayat sürmesini istiyor. Ama tabi bu durumu abartıyor belli ki. Senin yerinde ben olsam biraz zaman verir ama bu zaman aralığında da kendimi unutturmazdım. Azim, sabır, çalışma gayretini kendinde bulursan yapılamayacak hiç bir şey yok bence. Bunu söylemem ne kadar işe yarar bilmem ama üzme kendini.

Çok güzel bir yazı yazmışın yüreğine sağlık, elimden geldiğince çabalıyorum. Ama bakalım inşallah her şey yoluna girer diye düşünüyorum, tek ümidim; annesinin parayı daha az sevmesi. Şaka bir yana ciddi anlamda tapıyor diyebilirim, abartmıyorum.

Sana değil kayınvalideye vermek lazım aklı..

"Takma kafana" demeyeceğim. Tak kafana. Üz kendini. Ağla bir müddet. Uzunca bir müddet... Acı olgunlaştırır insanı. Hayatı sorgula. Paranın ne menem bir şey olduğunu ve dahi gücün. İnsanların ne kadar acımasız olduğunu...
Sonra iki kolu birden olmayan insanları düşün. Yüz nakli olduktan sonra mutlu evlilik yapan insanları...
Suriye'de can veren çocukları, sonra ampute milli takımının Avrupa Şampiyonu olmasını düşün mesela ve hayatının baharında vefat eden Mustafa Koç'u.
Sonra sil göz yaşlarını ve yoluna devam et. Hepimiz bir hayat yaşayacağız; ne fazla, ne eksik. O hayat şu andan ibaret, ıskalamaya gelmez; acısıyla, tatlısıyla, aşkıyla, derdiyle, yokluğuyla ve varlığıyla...

Emin olabilirsin ki, paran var ise dinler. Kadının gözleri insana sadece maddiyat olarak bakıyor. Kızında ise gram öyle bir huy yok, ama işte helallik koyuyor ortaya...

O kadar muhteşem bir yazı yazmışınız ki, yürekten teşekkür ediyorum size. Her zaman dönüp kendimize bakmalıyız...

bende zamanın birinde 2 senelik aşkı bitirmek zorunda kaldım gerçekten aşk acısı yaşayan bilir seni çok iyi anlıyorum uyku yok için yanar kalbin sızlar sürekli onu dusunursun atlatması bıraz zor sökup atılmıyor cunku
senın ılıskınde bence bır cıkıs yolu var eğer karsı tarafta senı sevıyorsa bence bır iş bul ve kacır kaybedıcek bır sey yok cunku bu acıyla yasanmıyor yaşayamazsında zaten
umarım hersey yoluna girer yolunuz bahtınız acık olsun.

Allah razı olsun, kaçmaya da yeltenemiyor (annesini üzmek istemiyor) bir de işsizlik stresim vardı, şimdi yüz kat daha ağırı bindi kafamdaki egzamalar iyice kuduracak. Uyuyabilirsem ne mutlu bana.