Şimdi benim uzun süreli bir ilişkim var ve aynı zamanda tanıdığım 2. bir kız var. Daha doğrusu vardı, ortak arkadaşımızdı. Aslında durum şöyle, kız arkadaşımın arkadaşı sayılır daha ziyade. Yani üçümüz yakındık. Ama aramızda bir abi kardeşlik diyebileceğim bir bağ vardı bu kızla 2-3 yıl boyunca (aynı yaştayız - sevgilim benden birkaç yaş büyük). O şekilde, yani abi-kardeş olarak davranmamızın bir nedeni de, kız arkadaşımın yanlış düşünmemesi. En azından benim için öyleydi. Çünkü ilk tanıştığımız zamanlar (kasım 2015) birkaç parazit yav*ak yüzünden farklı mevzular çıkmıştı neyse ki savuşturduk onları silip süpürdük, oralara girmiyorum. Beraber bulunduğumuz bir mecra vardı (detayları uzun - mesela siz Facebook sayfası gibi düşünün) ve bu kız bizden koptu. Aslında bu ilk olmadı, ama sonuncu geri dönüşsüz bir kopuştu. O mecranın asıl yöneticisi benim kız arkadaşım, ve ilişkimizden dolayı benim söz söyleme hakkım tabii ki hiç olmadı. Yani şöyle düşünün, bir ilişkiniz var. Sevgiliniz, kendinin sizden daha yakın olduğu hatuna yol veriyor ve siz çıkıp itiraz edebilir misiniz? Edemezsiniz. Şimdi kimse idealistlik yapmasın. İçiniz acısa bile herhangi göstereceğiniz reaksiyon olursa; adama <- hayırdır? -> derler. Üstelik dış bir iletişiminiz yok ve aranızdaki konuşmaların hepsini sevgiliniz biliyor, okuyor. Bu kız bilmiyor bunu ama bu böyle oldu evet. Bazen bazı vermek istemediğiniz tepkileri, bu sebepten dolayı sevgiliniz için veriyorsunuz, vs. Yani bağlantısız bir iletişiminiz olmuyor bugüne kadar. Bazen an geliyor, mizansen sahnelemek zorunda kalıyorsunuz. Herneyse, bu olanların üzerinden yaklaşık bi 5-6 ay geçti. Ben arada bakıyorum napıyor bu diye. Tekrar hazırlandığı sınavdan farklı hayat detaylarına, gideceği iş görüşme tarihlerine, küçük kardeşinin üniversiteye başlamasına bölümüne kadar. Şimdi bunları bilse ahaha işi gücü yok beni stalklamış bi açığımı aradı kesin der. Ama insan değer vermediği birinden gelecek tehlikeleri araştırır, hayatıyla ne işi olur? Ama işte. Demek ki hiç ummadığı kadar değeri var. Neyse buraya kadar bir sıkıntı yok. Yaşanmışlıklar, anılar iz bırakır deyip geçebilirsiniz. Asıl konuya geliyorum;
Ben gün geçtikçe bu kız ile aramdaki samimiyete, yaptığımız sohbetlere özlem duymaya başladım bağımsız şekilde. Ciddi ciddi alkol aldığımda bile aklıma geliyor. Eski sevgilim mi ulan? Hayır, hoşlantı değil bu. Öyle düşünmeyin. İlişkimden memnunum, ihanet etmek gibi bir planım tabii ki yok. Ancak şöyle bir şey var; bu bahsettiğim kız ile çok sayıda ortak yönümüz vardı, kimseyle olmadığı kadar. İkizim gibi, mesela zeka yapımız. Kafa yapılarımızın çalışma şekli, insanları gözlemleyebilme konusundaki başarımız, aynı dünya görüşüne sahip olmamız, aynı anda aynı şeyleri düşünebilmemiz, her dediğimizin her zaman çıkması, zarf atış şeklimize kadar bile aynı. Aynı esprileri düşünmemiz, vs. Hatta kötülük düşünecek olursak bile yine bunun bir sınırının olmamasına kadar aynı. Aynı etkileşimi bugüne kadar alabildiğim kimse olduğunu düşünmüyorum bunca senedir. Yok yok, son cümlede hiç edebiyat yapmayayım "düşünmüyorum"la bilmem ne ile, öznel değil nesnel bir gerçeklik bu, yok ulan işte yok başkası yok onun gibi.
Ben bir şekilde ona ulaşıp, arkadaşlığımızın arkadaşça devam etmesini istiyorum. Çünkü bağımsız iletişimimiz bir başlarsa, bir daha bitmez; bunu hissediyorum. Ayrıca aklımda birkaç bir şey daha var. Kısaca şöyle anlatayım, o mecrada ona yapılanın yanlışlığını biliyorum ama bunu hiçbir türlü ifade edemedim ve şu an kendi kabuğuna çekildi gibi diyebilirim. İçindeki hırsı ve yeteneği de biliyorum. Aslında bana güvense ona o mecradan daha iyisini oluşturmak için tek başıma çabalarım, başarırımda. Ama güvenmez. Ama çıkarcı düşünmüyorum kesinlikle. Bunu kabul etmese bile iletişimde kalabiliriz, asıl ve tek istediğim bu. Ancak bunu kız arkadaşımın öğrenmemesi lazım, durumlar malum. Şimdi bu kıza bir şekilde ulaşsam s.git der. Net, hiç imtiyazı olmaz. Ciddiyim lamı cimi olmaz yani lafını esirgemez, aynen bunu der. Bunun nedeni ise, ilişkime ve sevgilime sadakatimi biliyor. Kız arkadaşımdan habersiz ona ulaşacağıma ihtimal dahi vermez. Her şeyden önemlisi zekamı biliyor. Benden çekinecektir. Ben erkek olmama rağmen, bana o aynını yapsa bin düşünür bir konuşurdum. Böyle de realistim evet. Özetle; bi oyun yaptığımı düşünebilir (ben öyle düşünürdüm.) ve o yüzden 15-20 gündür napsam diye düşünüyorum, ulaşıp ulaşmamakta kararsız kalıyorum her seferinde de.
Şöyle anlatayım, kendime 30 Eylül'e kadar süre koydum. Önümde 12 gün var ve şu an en büyük derdim bu. Neden 30 Eylül? diye sorabilirsiniz; eylül ayının onda özel bir yeri olması. Eğer 1 Ekim'e kadar cesaret toplayıp adım atamazsam bu defteri kapatacağım açılmamak üzere, sonsuza kadar. Çünkü ilk yazdığımda direk defol çekebilir, dahasını da yapıp sevgilime haber gönderebilir. Aslında risk almayı severim, risk almadan kazanamazsın görüşünün hep izinden gitmişimdir ^^ Korkak, sünepe bir tip olmadım hiç bugüne kadar, hayatımın hiçbir aşamasında. Ama işte durum sakat biraz
Şunu da düşünüyorum; diyelim umduğum gibi tepki verdi ve olmaz olmaz ya bana güvendi, bu sefer ben ondan şüphe etmeye başlayabilirim. Çünkü bu hiç kolay bir şey değil, dediğim gibi benzer karakter özelliklerimiz var. İntikam için beni kullanmaya çalışacağını düşünebilirim ve böyle düşünürsem bu sefer çıktığım yoldan saparım, çok farklı bi noktaya gelirim, bu savaşın kazananı da olmaz ondan sonra. Hiç içimde art niyet yokken kötülüğüm dokunsunda istemiyorum. Kısacası Joker - Harley gibi düşünebilrsiniz, yani en iyi örnek sanırım bu. Ben Joker olmaktan geçtim, ya tüm masumiyetimle gittiğimde karşı reaksiyon şüphelendiğim gibi, Harley gibi olursa? İşte o zaman buraları Gotham City gibi yakarım. Alem Joker görür, ama neye yarar?..Yani çok karışık bir mevzu arkadaşlar anlayacağınız. Bi yol gösterin
Arkadaşlar bakın biraz ergence anlatmış olabilirim, ama tüm masumiyetiyle hislerim ve düşüncelerim bu şekilde. 24 yaşındayım, çocuk değiliz. Rica edeceğim fazla linç etmeyin yorumlarken. Kesinlikle cinsellik vs. düşüncem yok. Sadece hayatımda bunca gereksiz insana yer olabiliyorken onun özel bir yeri olduğunu düşünüyorum, bağımsız iletişime geçebilirsek bir daha bırakmam. Bugüne dek olan biteni şurada birkaç paragrafta tabii ki özetleyemem, özetleyemedim de zaten. Ama örneğin ben bugüne kadar bi defa kızdım ona ve kız arkadaşımdan bağımsız tepki gösterdim geçen yıl aralık ayında. Hatta kız arkadaşım o kıza karşı bu kadar aşırı tepki vermemi bile anlamadı o zaman. Bunda da şu yukarıda bahsettiğim şeylere başkalarıyla kalkışmasıydı sebep. Yani bildiğiniz kıskandım, ve bu kıskançlığım yüzünden ilk ve son defa onu üzecek şeyler yaptım. İnsanlarla sır paylaştım, küçük düşürdüm. Bunu ölürdüm de yapmazdım ama malum aramızda bir şey de yok, böyle bi kıskançlık dalgası gelince insan kendini şaşırıyor. (bağımızın kopmasına sebep olan olay bu değil bu daha önce) Ama bu kıskanma duygusunu hoşlantı, aşk gibi ele almayın. Evli olsam haklısınız, duygularını içe itiyorsun diyebilirsiniz. Ama çok daha karışık ve farklı bir durum/duygu, sanırım.
Kısacası; 12 gün içerisinde adım atmam lazım. Adım atarsam sonuçlarını öngöremiyorum. Çünkü birbirimizle aynıyız, o anki ruh haline bağlı biraz da sanırım. Olumsuz yaklaşma ihtimali %70 olur gibi, olumsuz yaklaşırsa da konuyu öylece kapatmaz gibime geliyor. Diyelim ki olumlu yaklaştı ki %30'luk bir yüzdesel dilime tekabul ediyor bu (%100-%70 = %30 - Einstein was here? heheheheh), bu durumda da ben olumlu yaklaşmasının altında sebep arayabilirim ki bunun çok malca olduğunun farkındayım ancak mantıksal düşünürsek böyle bir ihtimali de yoksayamıyorum. Hem adım atıyorsun hem bahane arıyorsun sen ne ayaksın len diyebilirsiniz, haklısınız da keza.
Ama dediğim gibi iş epey karışık...Sizce ne yapmalıyım? Şimdiden derdimi okuyanlara, vakit ayıranlara ve yorumlayacak olanlara gerçekten teşekkür ederim.
