Merhabalar,
Sizleri ailem gibi gördüğümden içimi dökmek istiyorum..
Henüz daha 8 yaşındaydım, kim bilebilirdi ki o zamanlar gerçek aşka rastlayacağımı? Yaz tatilleri babam ile köye gidiyordum, köyde o yaramaz çocuklardan bir tanesiydim, bostanına girmediğim, camını kırmadığım kalmamıştır herhalde. Bir kız vardı, adını söylemeyeceğim. Harmanda top oynuyordum, bir kafamı çevirdim bu ne güzellik.. O an aşık oldum ona hani ilk görüşte aşk derler ya benimki oydu işte.. O günden sonra kardeşi ile vakit geçirir oldum. Bir erkek kardeşim vardı ismi Efeydi. Her gün o çocukla hoşlanmasamda vakit geçirirdim çocuk iyi bir çocuk severim, ama kendimle yaşıt, hatta büyüklerle vakit geçirmek yerine onunla vakit geçirmeye başlamıştım sırf kızı görebilmek için. Kız benden 2 yaş büyük bu arada.. Bir gün çocukla oyun oynarken kızla uğraştım ağız geveledim kız beni evlerinin bahçesinden kovdu, ya daha çocuktum ne yapabilirdim ki yeni yeni anlamaya başlamıştım hayatı o o an bana doğru bir hareket gelmişti.. Çok ağlamıştım o gün çayırda.. Neyse, kız bundan sonra benimle uğraşmaya başladı, neden benimle uğraşıyordu ki? Sevmiyormuydu beni diye düşünüyordum. Tabi düşündükçede ağlıyor, neden diye soruyordum kendime, ya sadece 8 yaşındaydım gidip söyleyemiyordum bile sevdiğimi.. Bir hafta kadar geçti çocukla çayda balık tuttuk evinin önünde balıkları paylaştırıyorduk besleyecektik, o gün balkondan bağırdı bana ben sana buraya gelme demedim mi Berkay diye ulan o korkuyla Abla dedim kıza ya abla dedim Abla yapma dedim. Her şeyi orda berbat etmiştim.. O an gözlerim çok kötü bir şekilde doldu, kaçtım oradan.. Yaz tatili de bitmişti zaten. Ertesi gün bizim bahçeden gül koparttım elim kanamıştı, babannem çok pis bağırıyordu arkamdan eşşek oğlu eşşek gülleri berbat etti diye.. Çiçeği aldım harman karşısındaki evlerine gittim kapıyı çaldım, babannesi çıktı onunda adı kızla aynı, nerede dedim gittiler Ankara'ya dedi. O an, işte o an 8 yaşımda aşkın acısını çok kötü bir şekilde tattım.. Pes etmedim.. Bekledim bir dahaki yaz tatilini.. Yaz gelmeden halamın kızı evleniyordu, o kızın ailesi de davetliydi düğüne gittim hemen çevremi topladım kaynatıyorduk, kuzenim Baran, ben, kuzenim Bartu, köyden arkadaşlarım takılıyorduk işte. O kızın geldiğini gördüm, babasının Kangoo arabası vardı ezbere bilirim o arabayı. Aman allahım. Bu ne güzellik.. O an oturdum kızların masasının arkasına, o saçları o güler yüzünü seyredip hayallere dalıyordum. O an gaza getirdi kuzenlerim hadi berkay hadi berkay, slow bir parça çalıyordu düğün bitiyordu, dansa kaldırıcaktım tamam *** dedim gidiyorum dedim o an kız baktı bana ve babamla amcam geldi, kuzenlerime ve bana haydi gidiyoruz dediler.. Bir şans daha gitmişti.. Yaz tatili geldi harman karşısındaydıya evleri kuzenim Baran ile harmandaki 2 taşa oturmuş dertleşiyorduk.. Artık 9 yaşımdan itibaren, o harman önünde o kızın balkonunda beklemek vardı her yaz günümde. Babam zaten kahveye giderdi 3'e 4'e kadar ben de rahat rahat izlerdim harmanda kızı. Böyle yıllar geçti her yıl aynı şekilde ta ki 14 yaşıma kadar.. Kızın da bana ilgisi olmaya başlamıştı her gördüğünde Berkayy diyor bana el sallıyordu.. Gidip açılamıyordum bu arada hiç ciddi kız arkadaşım olmamıştı o yaşıma kadar yani kız boldu, fakat hepsi arkadaştı hiç sevgili değildi. Köyde alırdım sopayı kız evden çıkınca peşine takılırdım neden geliyorsun dediğinde seni köpeklerden koruyacağım derdim gülerdi ben de o sayede onunla yürürdüm.. Kız bizim evin önünden arkadaşları ile zırt pırt geçmeye başladı evimin önündeki taşlarda oturmalara başladı ilgisi vardı bana.. Yaşım oldu 15 Facebooktan ekledim bunu, konuşuyorduk kızdırdım bunu ve küsüştük. 3 yıl konuşmadık.. Yaşım olacak şimdi 18 artık mesajlarıma ne cevap veriyor, ne de bana yazıyor.
Üyeliği durdurulduYazdıklarını okudum kardeşim. Şu an için yitireceğin bir şey yok. Buraya bu yazıyı yazdığın gibi ona da bir mesaj yaz dolu dolu ve aynen 8 yaşından beri olan duygularını anlat. Kızdırmalarını ve küstürmelerini çocukluğa bağla. Ama içindeki duyguların geçmediğini, bunun çocuksu bir hoşlantı değil aşk olduğunu falan anlat buradan yürürsün. Zaten kaybedeceğin bir şey yok, denemekten bir şey olmaz.
