Yurtdışında yaşamak?

Merhabalar,

Eminim ki herkesin aklına gelir sıkıntısız, rahat, stres yok tarzı düşünceleriyle yurtdışında yaşama hayali vardır daha çok izlediğimiz filmler videolar etkiliyor bunları her neyse konuya dönecek olursak. Diyelim ki bir aracı firma ile amerikaya veya ingiltereye gittim (yabancı dil okulları aracılığı ile hem eğitim almak hemde orada çalışma izni olacak şekilde) ortalama 5-6 ay sürecek kalabilirsem tamamiyle kalma derdindeyim fakat bekara koca boşamak kolay derler gerçekte nasıl bir işleyiş var Türkiyede ortalama istediğimiz bir işte asgari 1000 tl kazanabiliyoruz tek başımıza olduğumuzda bu parayla geçinmek sıkıntılı olur orada tek başımıza geçinmeye çalıştığımızda durum ne olur? Yurtdışında yaşayan gitmiş denemiş insanların tecrubesini dinlemek isterim

Öncelikle yurtdışında yaşamak "sıkıntısız, rahat, stres yok" düşüncelerinizi değiştirin. Stresin ana kaynağı değişikliktir. Ülkenizi değiştireceksiniz, işinizi değiştireceksiniz (hatta işsiz kalacaksınız), dilinizi değiştireceksiniz, arkadaşlarınızı değiştireceksiniz (hatta arkadaşsız kalacaksınız), ailesiz kalacaksınız, parasız kalacaksınız ve bu ortama "stressiz" diyeceksiniz. Bence bir daha düşünün.

Ancak dil öğrenme amacı ile gidip ortamı görmenizi tavsiye ederim. Söylediklerimi daha kolay anlayabilirsiniz.

Öncelikle yurtdışında yaşama kararı vermeden önce ileri seviyelerde sıkıntı çekmeye hazır olup olmadığınızı sorgulamanız gerekir. Garsonluk, pompacılık (bunlar en iyi ihtimaller) yapabilir misiniz? Üniversite diplomanız varsa (birkaç bölüm/üniversite dışında) yurtdışında geçerli olmadığını göreceksiniz.

Kısacası hayat filmlerdeki gibi değil maalesef. Fakat gençseniz, acı eşiğiniz yüksekse o zaman şansınızı deneyebilirsiniz.

Tabikide katılıyorum stressiz olmayacaktır çok fazla çabalamam gerektiğininde farkındayım ama düzene otururmu düşüncesindeyim bir Türk olarak iş aradığımda nasıl karşılarlar iş rahat bulabilir miyim? dediğiniz gibi iş konularında bir çok kişi öyle yapıyormuş sözlük sitelerinde okudum. Asıl amacım rahat bir hayat sürmek yorumunuz için teşekkürler

Bende merak ettim yurtdışında yaşanların cevaplarını.

Otur oturduğun yerde nereye gidiyosun.

Değişiklik arıyorsanız gidin fakat illa Amerika İngiltere olacak değil klasikten uzaklaşın. İş imkanları yok değil Türkiye şartlarına göre daha iyi fakat emin olun özlüyorsunuz ben yurt dışında okuyorum şuan zor bayağı alışmak.

Gideceğin ülkeye göre değişmekle birlikte stressiz ve kolay bir yaşam olmayacak. Dilini, adetlerini, kurallarını değiştireceksin. Arkadaşlarını değiştireceksin, bir derdin olduğunda yalnız kalacaksın. Çoğu ülkede aşağılamalara maruz kalacaksın. Alışkanlıkların kesin değişecek. İş konusu şansına kalmış bir şey fakat her türlü işi yapmaya hazırlıklı olman lazım. Uzman olduğun bir meslekte iş bulabilmek çoğu ülkede o kadar kolay değil. Sonuçta bir gün pasaportunu alıp çekip gidersen arkanda fazla iz kalmayacak ve bu fikri pek sevmiyorlar. Mümkün olduğunca kendini geliştirmen önemli. En azından o ülkedeki insan profilini benimsemen gerekiyor. Sosyal çevre avrupa ülkelerinde önemli. Teknik yeterlilikte önemli.

Bir süre sonra alışıyorsun yurtdışında yaşamaya. Özellikle yaşadığın kültüre yakın bir kültürleri varsa. Mesela ben ortadoğuda pek zorlanmamıştım, zaten alışkındım. O ülkede dil öğrenmeni tavsiye ederim. Çünkü dil sadece okuyarak öğrenilmez, kültürle, tarihle öğrenilir. Yerel halka alışırsan onlara adapte olman zor olmayacaktır.

Yurtdışında yaşamak zor yada kolay diyemem. Bu sana kalmış bir şey. Git ve o ülkeye alıcı gözüyle bak, tarihi yerleri dolaşıp gelme. Ara sokaklara gir, hostellerde kal, ucuz otellerde kal, partilere katıl, sosyal ortamlarında bulun. Yani hem pisliğini gör, hem temiz yüzünü. Sonra otur karar ver.

Ülke konusunda eminsen work and travel yapmanı öneririm. Gerçi emin değilsende yap. Karar vermende oldukça etkili olacaktır. Fakat rüyalar ülkesi denilen yerler sadece rüyalarda var, karar verirken iyi düşün.

Son olarak ekşın seviyorsan ortadoğu güzeldir (Sakın deneme )

Avantajları çok, insan yurtdışına çıkınca anlıyor nasıl bir çöplükte yaşadığını. 5 senedir Bulgaristan'dayım ki bu ülke bir çoklarına göre 3. dünya ülkesi- fakir bir ülke. Ona rağmen insanlar ana yolda altgeçidi kullanmayan yayalara bile yol verecek kadar birbirine saygılı. Ülkemizde yaya yolunda yarım saat bekle kimse yol vermez, hatta önlerine çıkarsan haklı olduğun yerde dayak bile yiyebilirsin.

Kimse kimseye "sen şusun, sen busun" diye sınıf ayrımı yapmıyor. İnsanlar bir araya gelince devlet meselelerini değil günlük hayatlarını konuşuyor. Orduyu dağıtmışlar, askerlik diye bir şey yok, çünkü güvenlik tehditleri yok, kafaları rahat. Türkiye'de alış veriş merkezlerine bile girerken x-ray den geçmeye o kadar alışmışız ki normal geliyor. Bulgaristanda bırak alışveriş merkezlerini, hava alanına girerken bile x-ray yok, sadece uçağa binerken geçiyorsun o da her ülkede zorunlu zaten.

Gençliklerini sınavlara çalışarak mahfetmiyorlar çünkü en basit işçi bile 1.000 TL ye bir araba alıp Türkiyedekinin 3 de biri fiyata LPG ile depolarını doldurup haftasonları ülkesini gezebiliyor hatta avrupa birliğinde oldukları için diğer ülkeleri gezebiliyor. Türkiyede işçiler bırak araba alıp gezmeyi, karınlarını zor doyuruyor.

İnsanların başka derdi yok, karınlarını doyurup 2 duble votka içmek onları mutlu etmeye yetiyor haliyle.

Kızları Türkiyedeki gibi burnu havada değil. Türkiyede yaşasa manken olacak güzellikte bulgar kızları mekanlarda kendi yanaşıyor muhabbet kurmaya çalışıyor falan.

Her şeyin vergisi düşük. Benim 93 model arabamın vergisi yıllık 20TL idi mesela. Türkiyede bir iş yeri açınca gelirinin yaklaşık %40'ını devlete veriyorsun Bulgaristanda bu oran %15 civarında.

Hiç bir internet firmasında kotalı tarife yok, bütün tarifeler sınırsız, 80mbit interneti 30 liraya alıyorum, 9mb/s download yaptığımı bilirim.

Velhasıl kelam Türkiye'de bize normal gelen o kadar şey var ki aslında hiç normal olmayan. İnsan dışardan bakınca anlıyor cennet gibi anadoluda nasıl cehennem hayatı yaşadığımızı. Dünyanın en pahalı internetini, en pahalı telefonunu, hatta en pahalı pasaportunu kullanmak zorunda bırakıldığımızı, dünyanın en ağır vergilerine mağruz kaldığımızı insan dışarı çıkınca anlıyor.

Tabi bütün bu anlattıklarım olumlu yönleriydi, Bu demek değil ki yurtdışı cennettir. Her sene 1. sınıfa yaklaşık 40-50 türk öğrenci başlıyor, bunların 10 tanesi anca mezun oluyordur. Bana cennet gelen başkasına cehennem gelebiliyor, herkes kaldıramaz gurbeti (Ki arabayla İstanbul'a 6 saat uzaklıkta bir yerden bahsediyorum.)

Yurtdışında belirli bir süre yaşamanı öneririm, gerçekten bizim ülkede yaşam koşullarının çok çok düşük olduğunu net görebiliyorsun. En güzeli de ufkun açılıyor.

Bir önceki mesajda arkadaş detaylıca bahsetmiş zaten tek tek ben de yazmayacağı aynı şeyleri.

Fakat can alıcı nokta onunda söylediği gibi birine güzel gelen şeyler başkasına güzel gelmez. Çok ev seven, hayatınızı sürekli arkadaşlarınızla geyik yaparak geçiren biriyseniz yurtdışı pek size göre değil. Yeni şeylere açıksanız bence deneyin derim.

Yazdıklarım ülkemizi aşağılamak için değil yanlış anlaşılmasın. Doğal olarak mükemmel bir bölgede yaşıyoruz, diğer ülkeler kadar iyi değerlendiremiyoruz o ayrı. Fakat bizim memlekette herşeyden ziyade mantalite sorunu var. Bunu yurtdışında belirli bir süre geçirince daha net görebiliyorsunuz. Tabiki bu dünyanın her ülkesinde geçerli değil. Belirli bir gelişmişlik seviyesinin üstüde olanlar için konuşuyorum.

Bence mantıklı bir seçim yapıp gidip bir deneyin. Eminimki +ları -lerinden çok daha fazla olacak sizin için