Anılar hatırlandığı sürece ayrılık olmaz

https://youtu.be/BbbACOrzxoQ?si=yL-GjAiW6MhPWnVe

Bu tarz şarkıları ayrılan çiftlerin odalarında dinlediği anlara ait olarak gördüm hep film ve diziler de..

O sadece film ve dizilerde oluyor hocam. Gerçek hayatta sadece bir taraf dinliyor diğeri ise huzurlu şekilde uykusuna dalıyor

Bu da üzücüymüş, diğer tarafın perişan olup bir diğerinin huzurlu olması, kimi zaman keşke diyorum.. İnsanlar daha tanışmışlık seviyesinde birbirlerini pekâlâ bilebilseler... Ama, bu imkansız!

İnsan tabiatı karmaşık ve anlaşılması acayip zor, nitekim bir çift, çift olalı 50 yıl dahi geçse aralarında hâlâ daha belirsizlik ve gizem kalabiliyor. Bir nevi enteresan aslında, ama hakikatler çoğu zaman enteresan ve ilginç geliyor bana.

İnsanı sana kendini ne kadar açıyorsa o kadar tanıyabiliyorsun. Tabii bu tek taraflı bir şey değildir,insana ilişkilerinde hiçbir şey tek taraflı değildir. Sürekli olarak “bana neden güvenmiyorsun” diye soru soruyoruz fakat “ben acaba o güven ortamını yaratıyor muyum” sorusunu sormuyoruz.
İnsanlar bencil bir varlıklar ve son dönemde bir kalıba sokup bunu güzelliyorlar. Yok “kendini sevemezsen kimseyi sevemezsin” veya “ben bencil değilim kendime değer veriyorum” tarzında cümleler ile kendini kandırıyorlar.
Şunu da bırakayım: “kendini düşünmesen nasıl para kazanacak psikolog?”

https://youtu.be/bNrxwBk3CXU?si=fZGJE2Q9y1fOdlzL

Kesinlikle! Keza iki görüş bir olunca derman olurmuş her şey.. Ama işte bir kişi uğraşır diğeri uğraşmaz hatta kendine çeker, köreltmeye uğraşır ise.. Berbat bir olay oluyor.

Uğraşmaya değer görmüyor. Aslında dediğin gibi iki taraflı uğraşıldığı sürece bir şekilde üstesinden geliniyor fakat hep bir bahanesi oluyor. Bazen internette denk geliyorum “her şeye rağmen başardık” gibisinden içeriklere sonrasında insanın bir umutlanası geliyor ama işte kimse artık bir şeyler için çabalamak istemiyor. “Mükemmel olmak için emek verilir”

Aslında mükemmellik boş iş hocam, istediğimiz kadar mükemmel olalım, ki bu imkansız zaten mükemmellik kelime itibarıyla olabilir ama hakikatte imkansız, nedeni ise : "ÖLÜM" bu durumu ve tüm kuralları bozuyor. Ölüm varsa mükemmellikte yoktur, bu yüzden bir insan yaşantısında ne olması gerekiyorsa kadar yaşarım, fazla kasmak her hâlükârda düşününce absürt geliyor.

Ama hakikaten bir ikili tarafında dediğim gibi her iki şahsiyetin de uğraşması icap eder, diğer türlü o ilişki yavan oluyor işte maalesef, olması beklenen durum.

Ölüm konusunda haklısınız fakat benim mükemmellikten kast ettiğim şey aslında “mükemmel” diye salt bir tabir yoktur. Her ilişkinin kendi içerisinde mükemmel tanımı vardır bu yüzden de dışarıdan pek görünmeyebilir. Ben tasvip etmesem de bazı ilişkiler de “öküz” demek hoş karşılanırken bazılarında karşılanmayabilir. İlişki içerisinde mükemmel diye adlandırılan bir noktaya giderken çevreye pek kulak asmamak gerekiyor,dönemin rahatsızlıklarından birinin de bu olduğunu düşünüyorum.
Mesela;Ayşe işçi bir birey ile evli Fatma ise memur bir birey ile evli. “Mükemmel” kavramını genele vurdukları için her ikisi de x marka süpürge istiyor. Aslında Ayşe’nin ona ihtiyacı yok. Onun ilişki içerisindeki mükemmel kavramı farklıydı fakat dışarıyla etkileşim halinde olduğu işin genel bir akıma kapılıyor ve kendi içerisinde bulunduğu konumun farkında olmuyor.
*bu olayı yaşamadım fakat birçok insanda görüyorum. Demek istediğim her ilişkiniz dinamiği farklıdır;çevreden etkilenmemek gerekiyor.