Bu da üzücüymüş, diğer tarafın perişan olup bir diğerinin huzurlu olması, kimi zaman keşke diyorum.. İnsanlar daha tanışmışlık seviyesinde birbirlerini pekâlâ bilebilseler... Ama, bu imkansız!
İnsan tabiatı karmaşık ve anlaşılması acayip zor, nitekim bir çift, çift olalı 50 yıl dahi geçse aralarında hâlâ daha belirsizlik ve gizem kalabiliyor. Bir nevi enteresan aslında, ama hakikatler çoğu zaman enteresan ve ilginç geliyor bana.
İnsanı sana kendini ne kadar açıyorsa o kadar tanıyabiliyorsun. Tabii bu tek taraflı bir şey değildir,insana ilişkilerinde hiçbir şey tek taraflı değildir. Sürekli olarak bana neden güvenmiyorsun diye soru soruyoruz fakat ben acaba o güven ortamını yaratıyor muyum sorusunu sormuyoruz.
İnsanlar bencil bir varlıklar ve son dönemde bir kalıba sokup bunu güzelliyorlar. Yok kendini sevemezsen kimseyi sevemezsin veya ben bencil değilim kendime değer veriyorum tarzında cümleler ile kendini kandırıyorlar.
Şunu da bırakayım: kendini düşünmesen nasıl para kazanacak psikolog?
https://youtu.be/bNrxwBk3CXU?si=fZGJE2Q9y1fOdlzL