Ne senleyim, ne de sensizim | 22.10.2010 |

Bi esti geçti dedim az karalayalım ama çok farklı bir tarz oldu, benden söylemesi

Ne senleyim, ne de sensizim | 22.10.2010 |


Arşa mahkûm olmuş gibiyim
Ne senleyim, ne de sensizim

Der
deli divane aşık, son bahar yapraklarını çiğneye çiğneye yürüyor.
“Yol nereye çıkarsa çıksın arkadaş” der gibi emsali var yüzünde.
Gözleri ıslak, kirpikleri nemli.. Ah, yanaklarından süzülen yaşlarda ne?
Ağlama sen, üzülme sen.. Ne günler, ne güzeller; yaşlanma sen, arlanma sen..

Kollarında kelepçelendim, Yollarında prangalandım
Belki senleydim, elbet sensizdim

Söyler
deli divane aşık, yolun sonunun geldiğini gördü.
“Ölüm bile senden yakın bana arkadaş” dedi, suratını astı.
Teni toprak, gözü arkada.. Of, nereye gidiyorsun?
Gitme sen, bitme sen.. Ne hayatlar, ne yaşamlar; ölme sen, incinme sen..


Beraat etti hayallerim
Yine sensizim, hep sensizdim


ve Fısıldar
S.O.N

Okuduğunuz ve güzel yorumlarınız için şimdiden teşekkürler

Yolun sonuna çabuk gelmiş. Bitmeyecekmiş gibi görünen yollarda erkenden sona gelme ihtimalide var.

Sonuçta o sonbahar dönüyor yeni yollar buluyor insan geriye baktığında kısa ileriye bakınca bitmeyecekmiş gibi gelen yeni yollarda yaşam savaşı veriyor. Ezberlediği yollar ona tanıdık artık bu yüzden daha fazla yürümeye ve öğrenmeye ihtiyacı var.

Yolda umursamaz tavırlarla ilerleyen vazgeçmiş bir insanı yazmak için erken bana göre o yol senin için yeni başlamış daha ne yolcular var seni bekleyen

Eline sağlık şu açıdan beğendim vermek istediğin mesajları anlayabildim en azından.

teşekkür ederim hocam yorumunuz için. şiirin tarzı, tadı, tuzunu geçtim; amaç zaten yüreğinde kileri kaleminle süslü bir şekilde karşıda kine anlatmak değilmidir?
Ben çabuk pes eden, karamsar bir kişiliğe sahibim. (çevremde kilerin deyişine göre ) O yüzden koca hayatı bazen silbaştan yapabiliyorum. Oda şiire yansımış olsa gerek Yaklaşımınız sevindirdi beni gerçekten.

Sağlıcakla kalın.