• 04-07-2009, 22:33:49
    #1
    Bir de yaÄŸmur yaÄŸarken tek başına yürüyüşe çıkmak vardır…
    Yürürken zamanla bütün kinler, nefretler kaybolur. Etraftaki insanların deÄŸeri anlaşılır.Her damla farklı bir anıyı getirir gözünün önüne. Ne yaÄŸmur diner, ne yürüyüş biter…
    Kafanı dinlersin, dinginleşirsin. Dalıp gidince şap şap yağan yağmuru belli bir zamandan sonra hissetmezsin bile.
    Hafif bir yaÄŸmur olmalı tabi… Bir de bonus olarak gökkuÅŸağı da çıktıysa deÄŸme keyfime.
    Düşünürsün, düşünürsün. Sonu gelmez. Uzun bir otobüs yolculuğuna çıkmış gibisindir. Uyuyasın gelir uyuyamazsın.
    İçinden ıslak sokakların geçtiğini hissedersin. Yılların yorgunluğu üstüne çökmüş gibidir. Dün, bugün ve yıllar önce yaptıkların, acı ve tatlı hatıraların gelmeye başlar aklına. Bir tuhaf olursun, birkaç gülücük atarsın kendi kendine. Üzülürsün birazdan, sözcüklerin kilitlenir. Üzerine teker teker düşen yağmur damlalarının sesini duyarken, herşeye rağmen hayatın güzel olduğunu da hissedersin.



    Ve tiyatroda gibisindir…Sahildeki küçük teknede amcamız keyif yapmaktadır, o da tek başınadır. Sonra bir baÅŸkasını görürsünüz,elleri cebindedir ve evine gitmeye çalışıyordur. Sonra durup silkinen bir köpek, ÅŸemsiyesi uçmasın diye çabalayan bir kadın, yüksek sesli bir müzikle yanınızdan geçen bir genç, kramponlarını ıslanmasın diye montunun arasına sokmuÅŸ bir küçük, arkanızı döndüğünüzde taksi çeviren bir baÅŸka adam, telefonda sevgilisine aÅŸk mesajları yollayan bir genç… Yalnız olmadığını farkettiÄŸinde daha da güzeldir yaÄŸmurda yürümek…
    Bir yere yetişmeye çalıştığında ya da okuldan döndüğünde yağan yağmuru sevmezsin, saklarsın elini yüzünü. Yağmuru isteyerek yürüyüşe çıktığındaysa yüzü gökyüzüne bakar insanın. Yüzüne düşen her bir damla ruhunu, çenenden burnundan damlayan damlalar dertlerinin kirlettiği yüz hatlarını temizliyor gibidir.
    Yalnızlığına kızmaz veya üzülmez, kendine tutunursun yaÄŸmurda yürürken. Mutlu olursun yalnızlığınla, damlalar seni kendinle barıştırır…
    Bazen de yağmur kokusu ve soğukluğuyla birlikte, aşkın damarlarında titrer. Gözyaşların yağmur damlalarına karışır, derdini bulutlarla paylaşırsın. Kimse görmez ki yağmur altında gözyaşlarını.
    Åžimdi yaÄŸmur yaÄŸsa da uykum kaçsa…

    YaÄŸmurunuz bol olsun!

    Kaynak - YaÄŸmurda
  • 04-07-2009, 22:36:32
    #2
    Yağmur yağarken uyumaya bayılıyorum.He bir de hava serin olur da üzerime bi battaniye atarsam benden mutlusu yok.Ne hikmetse çok bereketliyim bu şehre yağan her yağmur bana da nasip oluyor ve her defasında ıslanıyorum.Yağmurda yürümek artık romantizm ya da felsefik bir durum olmaktan çıktı bende sıradanlaştı.

    Her seferinde şemsiyemin evde kaldığını farkedip,

    -Tüh be o kadar para verdim gene mi evde unutmuşum, deyip kendimi suçluyorum

    Çok güzel bir yazı olmuş.Tebrik ederim.
  • 05-07-2009, 00:09:13
    #3
    O nice şarkılara,filmlere ve şiirlere konu olmuş mükemmelliktir.Çoğunlukla hüznü simgelettirirler ona. Halbuki o yeni doğmuş ve dünyamıza adımını atmıştır.Siz hiç yeni doğmuş bir nesnenin hüznü simgelediğini gördünüz mü, duydunuz mu?