Gülümsemeyi öğrendim senin yanında.. hayaller kurmayı, acımı paylaşmayı, mutlu olmayı öğrendim.. senin olduğun her an güzeldi.. kısacık görüşmelerimiz hiç bitmesin istedik, bittiler... bi sürü şey paylaşmıştık.. yok olup gittiler..
Hayallerimiz vardı.. hep birlikte, hep mutlu hep gerçek olacaktık.. sadece sen ve ben..
Sözlerin yalanmış. Sen hep beni sevecektin, ben hep senin olacaktım.. şimdi ne senin sevgin kaldı ne ben kaldım aklında…
Yeni bi hayata başladın bensiz. Bense sanki senin yeni hayatına inat eskiye daha çok bağlıyorum kendimi.. aklımda yaşananlar, gözümün önünde her an yüzün.. baktığım her yerdesin, her şeydesin.. yürüdüğüm yol bile seni hatırlatır oldu. Mutlu insanları görmeye cesaretim yok, onlarda seni hatırlatıyor çünkü..
Düşünüyorum da ne azmış sorunumuz , benim yalandan kıskançlılarım, senin sahte küslüklerin varmış.. çocukça kavgalar etmişiz..
Sesini bile unutuyorum şimdi. Bunların bir daha olmayacağını bile bile şimdiden özlüyorum..
Ben seninle sevmeyi öğrendim, şimdi unutmayı öğreniyorum…
alıntı
