Ayna ayna söyle bana, geçmişimi ne zaman göstereceksin o eşsiz bakışlarında?
Keşke herkes ayna gibi olsaydı bu çelişkili kalabalıkta.
Sadece önümüzü gösteren değil de öznel bakışları ile hayatın bize bıraktığı izleri en doğru şekilde gösterebilen; arkamızdaki obje, kişi veyahut düşünceleri bize en doğru şekilde aktarabilen.
Değer verdiğimiz kadar bize değer veren ve aydınlattığımız kadar etrafımızı aydınlatabilen.
Çok bir şey istemedik aslında, ayna gibi olabilseniz de yeterli olurdu bu sonsuz yalnızlıkta.
Tabi siz etrafını görmeyen ve ihtiyacımız olmayan bir göz haline gelmeyi seçmeseydeniz;
kendimiz görebilirdik önümüzü sizin bakmanıza, yorumlamanıza ve anlamlı anlamsız konuşmanıza gerek kalmadan.
Tuğrul Güven