Hiç geçmiyordu saat,
Seni çok özledim.
Gecenin bu denli soğuk
Bu denli yalnız geçtiğini
Sensizliğin her dakikasında
Biraz daha hissediyorum.
Yalnızdım,
karanlığın içerisinde.
Her attığım adım,
Canımı biraz daha acıtıyordu.
Oysaki sensizlik, daha şu anda
İçinden biraz daha çıkılmaz,
Çaresiz bir haykırış oluyordu.
Sensizliğin bir adı yok.
Dudaklarından çıkan,
Seni seviyorum namelerini,
Daha şimdiden eşsiz bir tutku,
Bekleyiş ile özlem içerisindeyim.
Bu sokağın bir adı yok. Çünkü ;
Sensizliğin bir adı yok.
Sensizliğin Bir Adı Yok
1
●471