Bu şiiri 2005 yılında, o zamanlar sevdiğim biri için yazmıştım.
Google'da bir tek site dışında kaynak kalmamış.
En azından ömürlük olarak burada da bir nüshası bulunsun istedim.
Bir çok kişinin şiirimi editleyerek kendileri yazmış gibi bazı sitelerde ve kişisel bloglarında paylaştıklarını da far ketim.
Aşkı tanımlasana bana ?
Akasyaların altında diz dize konuşulan,kırmızı kiremitli,saçaklarından yıldızlar sarkan cumbalı evlere ilişkin
ilk gençlik yıllarının olmazsa olmaz romantizminin kolaycılığını değil kuşkusuz.
Leylak kokuları sevgilinin kokusuyla karışınca sonsuz birliktelik antları içerken yaşanan anlık utkularıda değil.
Dokunmanın gizini söz gelimi..
Ayrı coğrafyalarda bir kez olsun göreyim'i tanımla.
Söylenmez sözler söylenir olunca felaketin her çeşidini birden tatmayı.
Bir türlü anlayamazdım ; Ellerin avuçlarımda erirken neden bu kadar yalnızdık seninle?
Toplum ahtapot kollarıyla koparırken seni benden neden inandın onlara ?
Aşka sımsıkı sarılmanı beklerdim, oysa sen ayrılığı seçtin..Yıkımı yani..Yenilgiyi.
Yemiş yüklü dallar gibi kırılıp yere düştüğümde en çok ellerini aradım ve gözlerini onlara bakmalara doyamazdım bilirsin.
Bugün seni düşündüm her zaman ki gibi..Yanaklarımı ıslatan anılardı.
Anılar dedim de ben onları hiç kirletmedim biliyor musun?
Seni çok özledim..
Hüznün kalın perdelerini aralayıp kaç zaman sonra ulaştığım sevgili...SENİ SEVİYORUM !
Yaşıyorum..Senin kokunu bir türlü getirmeyen havayı solumak yeterliyse bunun için yaşıyorum.
Tıp biliminin raporlarına göre yaşama ilişkin bütün işlevlerimi yerine getiriyorum.
Bunu yaşamak olarak tanımlıyorlar.Yaşıyorum kimseye de soru sormuyorum.
Yaşıyorum çünkü seni düşünüyorum. Canlı olduğumun tek kanıtı olarak bunu görüyorum artık.
Akşamları seni kararıyorum.
Kadife sesler çekilince apansız uzaklara geceleri kirpiklerim den seni düşürüyorum.
Hayalin gözlerimi iyice yakıp uykuya dalınca seni uyuyorum..
Yine sensiz bir günde seni uyanıyorum.
Sensiz seni yaşıyorum,böyle kendim değilim...!
Sen yoksun,kimliğim yok kendim değilim. Tek bildiğim seni seviyorum ,seni düşünüyorum,seni özlüyorum...
Biliyor musun tükenmek hiç zoruma gitmezdi.
İçimde sen olmasan...Her hücreme böyle dokulanmasan zoruma gitmezdi..inanmıyorsun.
Sevdim seni. Aşkı sonsuzluğun ötesinde yeniden tanımladım.Gidilmesi imkansız uzaklara gittim.Sevdim işte çok sevdim.
Oysa seni senle yaşamayı,tuzunun kimyasıyla tenimin kar taneleri gibi erimesini ne çok isterdim.
"Kim bilir" lere hangi umutlarımı gizledim kim çözebilir bu denklemi?
Sevdiğim,göz bebeğim bir anlasan kendi gözlerinle kendi sesinle bir gelsen.
-"Ne olur bir süre görüşmeyelim,ben seni arayacağım zorlaştırma" diyerek gidişindeki kahrı kime anlatabilirim?
Unutamazsın; "Seni seviyorum" demek,senin için gerektiğinde ölüme giderken bile çocuk saflığı ile gülümseyebilmekti.
"Seni seviyorum" demek, korkmaktı. Yitirmekten yani incitmekten korkmaktı.
"Seni seviyorum" demek, en kısa özlemlerde bile acı duymaktı.
AYRI COĞRAFYALARDA BİR KEZ OLSUN GÖREYİM'Dİ........
İlker Temel ( 2005 )
En eski kaynak (2007) : http://www.kalbim.gen.tr/forum/ozgun-yazilar/yasiyorum/
2005 yılında yazdığım bir şiir.. ( Aşkın tarifi )
2
●276
Çok güzel yazmışsın. Eline sağlık kardeşim.