- Umut gerekmez, sevmek için.
Sevmek umutla açıklanırsa, adı aşk değil, bencillik olur. Karşılıklı/karşılıksız.. Buna bakmadan, karşılık aramadan, beklemeden seveceksin! Eğer o karşılık gelirse bir gün, dünyanın en mutlu adamı sen olacaksın, ama umutlu olmakla o an yaşayacağın mutlu olmak duygusunu asla birbirine karıştırmayacaksın. Neden mi? O mutluluğu yaşamak senin bu hayattan alacağın bir ödül olacak, olması gereken bir şey değil, mecburiyet değil! Çünkü kendi duygularından emin olsan bile, O'nun duygularını değiştiremez/yönlendiremezsin! O'nun kalbine kendini nasıl sokacaksın ha? Yapabilir misin? Adını O'nun kalbine yazabilir misin? Yazabiliyorsan yaz bakalım! Sevilme umuduyla sevmeyeceksin işte. Bu ince çizgi önemli; o gün gelir diye değil, kalbin istiyor diye seveceksin. Günümüzde yaşanan yalan aşklarda, o günün gelmesi/o günü getirme ve bir gün tılsımın bozulma çizgisi arasına aşk diyorlar. Yalan! Bunun adı sadece beraber vakit geçirmek, zaman öldürmek daha fazlası değil belki de bir parça hoşlantı/etki. Sen o aşkı gel bana sor
.. Nerde kalmıştık? 
"O gün" hiç gelmese de yapacak bir şeyin yok, sevmeye devam edeceksin.Belki bir zaman, bir şey olacak, o günün hiç gelmeyeceğiyle ilgili izlenimler sezimleyeceksin. Hatta açıkça öğreneceksin bazen belki de. Biri gelecek, sana diyecek ki, bak, o hayalini kurduğun gün var ya hani, gelmeyecek o gün, boşa kandırma kendini, diyecek. Yazık etme gençliğine, sevilmeyecek adam da değilsin, zorlama işte, diyecek. Diyecek ki boş yere umutlanma, olmaz. Diyeceksin ki; ama zaten, beklentisiz sevdim ben? O'na ne zararı var ki benim aşkımın? Bu konuşmayı belki bir üçüncü kişiyle, belki onla yapacaksın üstü kapalı olarak, ya da belki de, kendi kendinle yapacaksın şizofrence; ama hayaller aleminde değil, gerçeklerle yüzleşircesine... Yine de hayal kırıklığına uğrayacaksın ister istemez, ben zaten karşılıksız sevdim demen yetmez. O acı illa ki olacak, yaşayacaksın o acıyı. Ölüm bize her an gelecekmiş gibi olsa bile, en iyi ölümü ona yaklaştığımızda anlayabiliyoruz ya aynı hesap işte. Karşılık zaten beklemedin, ama zaten de beklememen de gerektiğini öğreneceksin o an; ama asla sevmekten vazgeçmeyeceksin! O'nu suçlamayacaksın, seni sevmiyor diye sevmedi diye. Neden mi? Çünkü O SEVMEK ZORUNDA DEĞİLDİ SENİ! Sevgin hazımsızlığa, kine ve nefrete dönüşmeyecek, sevmekten vazgeçmeyeceksin. Vazgeçersen, bencilsin demektir, hiç sevmemişsin. Karşılığı olmadığı için vazgeçersen sevmekten; demek ki aslında O'nu değil, beraberliği/beraberlik isteğini sevmişsin. Yeri gelir umutlarından vazgeçersin imkansızlıklar nedeniyle, sevdiğini sıkmamak/tamamen kaybetmemek amacı ile, o gelmesini dilediğin, bu hayattaki belki de, tek duandan vazgeçmeyi bilirsin. Ama asla sevmekten vazgeçemezsin! Zaten ne demiştik yazının başında? Umut gerekmez, sevmek için...
Sevmek sadece cinsellikle de açıklanamaz, onun adı da arzudur, aşk değil. Peki bu anti-tezlere karşı sevmek? Aşk? Henüz bunları tanımlayabilecek kelimelerin, dillerin lugatlarına girebildiğini sanmıyorum.
Bu kalıbı daraltarak sadece, karşılıksız nasıl sevilir, onu biraz anlatmaya çalıştım işte. Umarım, anlatabilmişimdir de.
- Yazı tamamen bana aittir arkadaşlar, yorumlarınızı esirgemezseniz sevinirim. Sadece burada paylaştım ilk defa.
