Cok garip be abilerim kardeşlerim bugün doğum günüm ve yalnızca Rokito tarafından kutlandı doğum günüm sevdiğim insan bile demedi doğum günün kutlu olsun diye çok garip o kadar çok tecrübeler acılar yaşadım ki hayat her geçen gün biraz daha acımasızlaşıyor.
Bazen insan “büyüdükçe alışırım” sanıyor ama alışmak değilmiş bu, sadece içe atmakmış. Eskiden küçük şeylere bile mutlu olurken şimdi en basit şeyler bile eksik kalınca daha çok batıyor insana.
Kimseye kızgın değilim aslında, sadece tuhaf bir sessizlik var etrafta. Sanki herkes çok meşgul, herkesin hayatı dolu ama ben bir köşede unutulmuş gibi hissediyorum. En zor tarafı da bunu kimseye anlatınca tam anlaşılmıyor olması.
Belki de beklentiyi düşürmek lazım diyorlar ya, onu da denedim ama bu sefer de insan tamamen hissizleşiyor gibi oluyor. Ne mutlu olabiliyorsun ne de üzülmeyi tam yaşayabiliyorsun.
Neyse… çok uzatmak da istemiyorum. Sadece içimden geçenleri buraya dökmek istedim. Belki okuyan biri “ben de böyle hissediyorum” der, o bile yeter.
Yaş 27 Doğum Günüm Teşekkür Ederim Rokito
14
●166
