Azmimi kaybettim yükümsüzdür

Arkadaşlar biraz önce kola almaya bakkala gittim. Öncelikle uzun zamandır ilk defa bakkale arabayla değilde yürüyerek gittiğimi fark ettim. O kısa yol bana çok uzun geldi. Yol boyunca düşünceden düşünceye daldım.

Bundan 15 yıl önce falan bir çocuk vardı kıvanç adında. Evine alınmış olan ilk bilgisayar ile sabah akşam uğraşırdı. Altından girer üstünden çıkardı. Bütün bilgisayar dergilerini takip ederdi. Yaşıtları sokakta top peşinde koştururken o evde chip dergisi okur , okuduklarını uygulamaya çalışırdı.

Bu çocuk çok değil 3 sene sonra daha 12 yaşındayken arkadaşları Mirc programıyla irc de muhabbet ederken o mirc programına script yazardı. Bu scriptleri yazmayı öğrenebileceği kaynak help dosyasıydı o da ingilizce ve sadece komutları veriyordu. Sırf bunları öğrenebilmek için bir yanda sözlük bir yanda help dosyası saatlerce, sıkılmadan uslanmadan çalışırdı. Yazılmış kodları inceler kendi yeni kodlar yazardı. Aradan çok geçmesi internette bir abisi onu yönlendirdi. Bırak scripti falan programlama başla dedi. Bunun üzerine Kıvanç 13 yaşındayken delphi ile tanıştı. 14 yaşına geldiğinde component(bileşen) desteği almış olsa da satranç programı dahil 5-10 tane ufak program yazmıştı.

Bu çocukla ilgili aklıma gelen bir anı var. İlk kez internete girmiş. Yahoo'dan satranç oynamak istiyor. Kayıt olmaya çalışıyor fakat bir türlü kayıt olamıyor hep bir yerde hata veriyor. Hata ingilizce olmasına rağmen anlıyor zip kodu yanlış ama zip kodu ne ki ? Daha yaşı 10 bu çocuğun. Babasının bir arkadaşı var. Onu aratıyor zar zor eşi uyuduğunu söylüyor. Babasına yalvarıyor ara arkadaşlarını şu amcayı bu amcayı sor diyor. Babası birkaç arkadaşını arıyor onlar bilmediklerini söylüyorlar. Sonra çocuk umutsuzca o formu baştan baştan doldurarak denemeye başlıyor. 12345'i kabul ediyor ve üye oluyor satranç oynuyor.

Gelin görün ki yıl oldu 2012 şu an kendi sitesine makale yazmaktan aciz. Yazamadığından değil üşendiğinden. Hiç bir şeyi bilmiyor. Her konuda fikri var sadece. Hiç bir iş için didinmemiş. Zoru görünce bırakmış. Php öğrencem demiş. Temelleri öğrenmiş iş üretime çalışmaya gelince bırakmış. Çince öğrencem demiş 1.5 yıl çalıştıktan sonra amaan çok zor bu diyip bırakmış. Photoshop öğrenmeye çalışayım demiş tek bir uygulama denememiş. Anca web sayfalarını açar yan yana 15-20 tane olana kadar belki onları sık kullanılanlara ekler belki hiç eklemez kapatırmış.

Yiğidi öldürelim hakkını yemeyelim aslında bu 10 yılda çok acı çekmiş bu çocuk. Çok zorlanmış. Okul hayatı , aile hayatı tepetaklak olmuş. Şu anda 3000 TL kadar aylık getirisi olan bir işte çalışmasına rağmen bu genç o azmini kaybetmiş.


Bu arkadaşa önerisi olan var mıdır söyleyinde ileteyim.(Hoş biraz dik kafalıdır ama )

Takipteyim aynı sorun bendede mevcut bu üniversite sınavından sonra dağıldım resmen.

aynı sorun bendede var sadece düşünüyorsun ve icraate dökmeye gelince işleri tıkanıyorsun. Bir türlü aşmak lazımda nasıl işte?

Psikoloğa göründünüz mü?.

İşim gereği astlarıma psikolojik konularda da yardımcı olan birisiyim. Üniversitede ilgili birçok ders de gördüm. Gitmedim ama gidersem de bir faydası olacağını sanmıyorum çünkü takipteyim diyen arkadaşlar bana gelse ona söyleyeceklerim psikologun bana söyleyecekleriyle aynı nerdeyse..
Bunu geçenlerde diyetisyene gittiğimde de yaşadım. Kadının kuracağı cümleyi biliyorum. Bazen çoğu zaman ben tamamladım hatta cümlesini o takıldığında

Fakat bu mesleği yapan kişiler yıllarca sadece bu konuda eğitim görüyorlar. Bir kere gitmek sizde fazla bir para kaybına neden sebep olmaz. Kaçırdığınız bir noktayı yakalar belki.

Sanki birebir beni anlatmışsın. Aynı sorun bende de var. hocam yaşlanıyor(sun)uz. Bir an önce bir düzen oturtmak lazım. Buy sevdiğimiz işlerden sabit gelire ulaşmak lazım. İlerde emin olun devlet memurluğunu nimet sayan büyüklerimizden farkımız kalmayacak. Ben şöyle diyorum. Artık bunlar son çırpınışlarımız. Düzen tutturduk, tutturduk. Tutturamadım maaşlı bir işe gireceğim bunlar ancak hobim ve güzel hatıralarım olarak kalacak. Zaten benim de maaşım var ama girişimcilikten kazanmak istiyordum. Olmayacak belki de.. Napalım.. kısmet..

Aynı durumdayım, bari şu okul bittikten sonra bu hale düşseydim.

Keşke bu konuyu görmez olaydım ben de aynı durumdayım ve sen tembellik yaparken ne projelerle uğraşıyor insanlar diye kendime gaz veriyordum, artık yalnız değilsin der üşenmeye devam ederim heralde.