Eğer zor durumda kalmasam bu konuyu açmazdım
ama gerçekten çok zor durumdayım.Forumda çok fazla aktif olmasam da birkaç konuda özellikle yaratıcı arkadaşların yardımına ihtiyacım var.Kısaca konuları anlatmaya çalışayım size.
1) 20 yaşında kız kardeşim Glioblastom Multiforme hastası.Belki bazılarınız biliyorsunuzdur.Bilmeyenler için söyleyeyim.En kötü huylu beyin tümörü cinsi
Hastalıkla ilgili gerekli tedavilerimizi görüyoruz.Elimizden geleni yapıyoruz.Ama sorunumuz çok daha başka.Türkiye de bu hastalar için herhangi bir proje,herhangi bir sosyal kuruluş olmaması.Kuruluştan kastım resmi yardım dernekleri falan değil.Şöyle anlatayım.Bu hastalık için yurt dışında kurulmuş bir grupla iletişime geçtim.Grup facebooktan da hizmet veriyor.Ama oraya üye olanlar çok canlı,çok umutlu.Her yazılana hemen cevap veriliyor.Hatta Amerikalı bir kadınla mesajlaştım.Ülkelerinde doktorlarıyla bir takım kurmuşlar.Hep birlikte vakit geçirmişler.Ve bu hastalıkta verilen ömür 13 ay iken hastalarını 9 yıldır yaşatmayı başarmışlar.
Ama Türkiye de durum içler acısı.Evet içler acısı çünkü bizim doktorlarımız malesef o kadar da umutlu yaklaşmıyorlar.Onlarla birlikte takım kurmak imkansız.Bunun dışında biz hasta yakınları ve hastalar ise çoğu şeyde malesef pasif.Türkler için de kurulmuş bir facebook grubu var aslında.Ama üye sayısı az.Az olmasını geçtim.Birkaç kişi dışında kimsenin yazılanlara,sorulara cevap verdiği yok.Herkes hastalığı ilk öğrendiği zaman başta grubun kurucusu ve o grupta aktif olanlara mesaj atıyor.İşte anlatılıyor.Radyoterapi göreceksiniz.Arkasından şu kadar süre kemoterapi alabilirsiniz.Güçlü olmanız lazım vs. ama bir daha uğrayan yok.Herkes sadece hastalığın ilk şokuyla geliyor.
Belki çok zor birşey ama Türkiye de bunu daha da gelişmiş hale getirebilir miyiz? Bilmiyorum.Belki Türk insanlarının yapısında da var.Ama onları biraraya getirebilmenin,hayata umutlu bakmalarını sağlamanın bir yolu olmalı.Açıkçası ben hergün evde oturup kardeşimin hastalığı seyretmek istemiyorum.Bu konuda neler yapılabilir?
5-6 aydır sürekli bunu düşünüyorum.Ama aklıma hiçbirşey gelmiyor.Nasıl etkinlikler düzenlenebilir.Ya da başka şeyler mi yapılmalı?Bu konuda bana yardımcı olursanız çok çok çok sevineceğim.
2) Bir konuda daha yaratıcı fikirlere ihtiyacım var arkadaşlar.Kardeşim hastalığından dolayı okulunu dondurdu.Ben de aynı şekilde onun bana ihtiyacı olduğunu bildiğim için okulumu dondurdum.Birlikte hastane - ev arasında gidip geliyoruz.Malum Ankara dayız.Ankara da kışın hava çok soğuk.Kemoterapi gördüğü için çok da fazla dışarı çıkartamıyoruz.
Kardeşim evde vakit geçirebilmesi için,tv ye takılıp akşama kadar vakit öldürmemesi için neler yapabilir? Kısaca hastalığı düşünmeden vakit geçirmesini nasıl sağlayabilirim?
Eve almadığım oyun kalmadı.Her türlü oyunu oynadık sıkıldı.Şimdi gitar çalmayı öğrenmek istiyor.Onu da yapacağız.Ama bunun dışında neler yapılabilir?Bizim için en önemli konu bu.Bir yerlerde birşeyler olmalı.Ama ne?
İçinde bulunduğum psikolojiyle ne yazdım,nasıl yazdım çok da bilmiyorum.Ama sonuna kadar okuduysanız gerçekten Allah razı olsun.Bu konuda fikirlerinizi benimle paylaşırsanız , birşeyler yapmamı sağlarsanız ömür boyunca duacı olacağım size.
( Umarım konuyu doğru yere açıyorumdur )
