Bugün yazdığım II. şiir.



Yaşımdan çok yaşanmışlarım
Bu yüzdendir belki bir türlü
Çocuk olamayışım
Ruhumun çocuk kalmasını isterdim
Bedenime yüklenmişken ağırlıklar
Sebebidir başta hayat ve kaderin
Çocuk olamayışımın
Hücrelerime kadar işlemişler
" Sen çocuk musun?
Kocaman adamsın!
Yakışıyor mu sana yaptıkların? "
Bu yüzdendir belki bir türlü
Çocuk olamayışım
Elim kesilse akan kan
Sen çocuk musun?
Diye akıyor sanki damlaları
Ağlamıyor, yutkunuyor içime akıtıyorum
Bu yüzdendir belki
Bir türlü çocuk olamayışım
Bedenim çocuk ruhum yetişkin
Sıkıştırıldı, bastırıldı isteklerim
Düşüp dizlerim yaralansaydı
Şikayet için arkadaşlarım eve gelseydi
Topum patlasa, maçta dayak yesem
Terli terli su içip hasta olsaydım
Öğretmenim, mahalleli benden dert yansaydı
Kısacası keşke çocuk olabilseydim..

Metehan Akdeniz | http://www.facebook.com/MetehanAkdenizz