Geçen gün pazara gittiğimde 70li yaşlarda bir teyze vardı. Kapalı halk pazarının karşısında kendi yetiştirdiği ürünleri, kendi toplamış, 3 tekerli kasalı motosikletle (triportör) 35 km öteden getirip satıyormuş. Kendi yapabildiği 2 kavanoz turşu, 2 kavanoz domates, 1 kavanoz biber salçası, 2 kasa patlıcan 2 kasa nar birkaç kasa da elma vb getirmiş. Anca onları taşıyabilir o araçla zaten.
- "kimin kimsenin yok mu?"
diye sordum.
Fiziksel engelli (topallayan) bir eşi varmış. O köyde kalmış, hayvanlara bakıyormuş. 2 de oğlu varmış ama her ikisi de cezaevindeymiş. Kadının bu yaşta torunlarına börek yapması gerekirken kendi başına para kazanmaya çalışıyor bir de hapisteki hayırlı(!) evlatlarına para gönderiyor.
Hayat işte ...
Hayırlı evlat gerçekten önemli sanırım
10
●314
- 03-11-2026, 19:07:28Beni yanlış anlama abi. Sınanmamış gibi konuşmamak gerek imtihan dünyası bu başımıza ne geleceği belli olmaz. Herşey 1 dakikada oluyor dışarıdan bakınca hayırsız evlat gibi gözükür içinde ne oldu ne yaşandı bilinmez. Bugün başkasını yargıladığımız bir imtihanla yarın kendimiz de sınanabiliriz. O yüzden kimsenin yaşadıklarını tam olarak bilmeden hüküm vermemek gerek.