Bunları yapmayın, yazık!

Her şeyi bu kadar ciddiye almayın. Bazı şeyleri akışına bırakmayı, bazı insanları da hayatınızdan geldiği gibi geçirmeyi öğrenin. Her yaşadığınız olayın altında büyük bir anlam aramayın. Bazen sadece yaşanır ve geçer. Anın tadını çıkarın.
Kimseyi kendinizden daha değerli görmeyin. Bir insanı sevebilirsiniz, önemseyebilirsiniz ama kendinizi onun uğruna kaybetmeyin. Çünkü kendinizden vazgeçtiğiniz yerde, karşınızdaki insana verdiğiniz değer artık sevgi olmaktan çıkıp bağımlılığa dönüşebiliyor.
Bir de kimseye “sensiz yaşayamam” hissini yaşatmayın. Kimse kendisini sizin hayatınızın merkezinde, vazgeçilmez ve alternatifsiz sanmasın. İnsanlar bazen kendilerine verdiğiniz değeri, size karşı kullanmaya başlayabiliyor.
Kimse vazgeçilmez değil. Siz de değilsiniz, ben de değilim. Hayat bazen en çok güvendiğiniz insan olmadan da devam ediyor. Önemli olan birilerini kaybetmemek değil; birilerini kaybederken kendinizi de kaybetmemek.
O yüzden sevin, değer verin, eğlenin, yaşayın. Ama kendinizi kimsenin önüne koymayacak kadar da unutmayın.