17 Ağustos 1999 Depremi’nin ardından
tam 27 yıl geçti. Deprem'de hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımıza bir kez daha Allah'tan rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum. Hiç bitmeyen 45 saniye . Unutmadık, unutmayacağız.😔
Depremin merkez noktasındaydık. Gölcüğün biraz ötesinde, Tuzlada. Bir transporterın içinde sabahlamıştık. Annem babam ön koltukta kardeşimle ben arka koltuktaydık. O sıra garip gökyüzünü seyrediyordum. Yıldızlar bi başka parlaktı. Ve çok yakın gibiydi. O an tabi olanlardan bi haber 3 yaşında biriydim. Muhtemelen ertesi gün oyuncaklarımızla oynamaya devam ettik. O gün dost bir köpeğimiz havlayarak bizi uyandırmış.
Neticede deprem öldürmez. Ölenlere rahmet olsun. Hala akıllanmadık.