PARA neden hep yanliş kişilerde?

fakirin derdi yemek,zenginin derdi yatırım yapmaktır.zengin zaten senin benim hayallerimizi kenarda köşede duran 3-5 kuruşla (milyonluk kuruş ) farketmeden yapıyordur.

Mirasyedileri es geçelim.
O kadar paraları varsa demek ki yapması gerekeni yapıyorlar.

Yaşayacakları ortalama 70-75 yıl, yarısını yaşasalar 35 yıl eder. Geriye kalan 35 yılın yarısı da yaşlılıkla geçer.

Parayı bu yaşlarda kullanmayan yaşlılıkta hiç kullanmaz, sonrasında zaman da kalmaz.

Sen paran olmadığı için bazı şeylere özeniyorsun onlar çok parası olduğu için çoğunu belki de yaptıkları için artık doyumsuz oluyorlar yapacak bir şeyleri kalmıyor ve daha çok kazanma hırsına dönüşüyorlar

para yemek bi sanattır, herkes beceremez

Çünkü senden daha çok istediler

paranı yiyebilmek de bir nasiptir

Belli bir süreden sonra bu iş amaçtan çok hırs ve zevke dönüşüyor. Yemek değil kazandırmak zevk vermeye başlıyor. Sinemaya gitmek, kayak yapmak zevk vermiyor onu yapana kadar 2.nci taksiyi alırım. Bunu yapana kadar 3.ncü okul servisi çekerim mantığı ile düşünmeye başlıyorlar. Tatil ve hobiler gider gibi görünüyor. Ev alana kadar tır alırım nakliye firmasına kiraya veririm. Ay aylık geliri ile 1 yıllık kirayı peşin öderim düşüncesine bürünülüyor bilmem anlatabildim mi?

Yapay zeka böyle bir yorum yaptı konun için bende az çok aynı şeyleri düşündüğüm için paylaşıyorum.


Mesele parayı yiyememek değil de 'doygunluk' meselesi aslında hocam. İnsan bir şeye ulaşana kadar onun hayaliyle yaşar, elde edince büyüsü bozulur.
Senin dışarıdan bakıp "hiçbir şey yapmıyorlar, sıkıcılar" dediğin o sessizlik, adamların aslında en büyük lüksü olabilir. Biz heyecan arıyoruz çünkü hayat koşturmacasında tek düzelikten sıkılmışız. Onlar ise muhtemelen parayı kazanırken yaşadıkları kaostan o kadar yorulmuşlar ki, stabilite ve sakinlik onlara zevk veriyor.
Üstelik kimin hayatında ne eksik bilemezsin. Cebi dolu ama ruhu, sağlığı veya huzuru bitik o kadar çok insan var ki... Dışarıdan "para yanlış kişide" demek kolay ama o insanların ayakkabılarını giyip yürümek, o kapalı kapılar ardındaki dertlerini bilmek lazım. O yüzden çok da imrenmemek gerek, herkesin kendi imtihanı başka.