Kılcal damarları patlamış metropolün.
Asfaltın altında mırıldanır cüzzamlı koro.
Lağım fareleri alkışlar paslı rayları.
Biz burada doğduk.
Güneşi hiç görmeyen kör köstebekleriz.
Küf kokulu bodrum katlarında,
Kırık iğnelerle diktik sökülen ruhumuzu.
Yukarıda parlayan o sahte vitrinler,
Bizim karanlığımızın kusulmuş makyajıdır.
Neon ışıkları sızamaz bu dehlize.
Rutubet duvarlara ağlarken sessizce,
Saat tik-takları metalik bir senfoni.
Çürümüş kemiklerin üzerinde dans eden,
Kayıp bir jenerasyonun son çığlığıyız.
Karanlık bizi kusmadan, biz onu içtik.
Verakan Revos
Kusmuk (Yeraltı Edebiyatı)
2
●84
- 16-07-2026, 20:35:18
- 16-07-2026, 20:48:15Teşekkür ederim hocamGreedMedya adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle