• 08-07-2026, 14:51:42
    #28
    serterefendi adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Selam olsun,

    Ölüme büyük kıymet veriyorum ve seviyorum.
    Yaşayabildiğimiz en fazla hani rekor kırsak 123 yıl olsun.
    Eninde sonunda öleceğiz. Ben bile öleceğim düşünün yani ki hiç öyle planlarım yok ölmeyi düşünmüyorum şahsen ama kaçamıyorum da.
    Şimdi ben bileye takınılır ölme planı olmayan, ölmeyi düşünmeyen biri olarak ben bile yani.

    Birçok kitap, film ölümsüzlük temasını işler buna derin bakış attığımızda hep aynı durumlarla karşılaşırız.
    Yaşamımızı anlamlı kılan şey hatta sevdalarımızı, dostluklarımızı anlamlı kılan şey son bulacağıdır.
    Tadı damağımda kaldı denir ya yaşamın keyfi bizzat budur.

    Ölümsüz ve sonsuz bir yaşama sahip olsak yani ölüm olmasa yapılacak her şeyi sonsuz kere yapmış olacağız ve hiçbir şeyin manası kalmayacak.
    Mesela sabır diye bir şey olmayacak çünkü sabır zamanla ilintilidir ölüm yoksa zaman yoktur zaman yoksa sabır yoktur.
    Hadi kimse sevmiyor zaten olmasın bu sabır denilen mahlukat yazacağım da vefa da olmayacak çünkü sonsuz bir yaşam olacağından sonsuz kere yaşanacak bir kıymeti olmayacak 99999999999999999999999999999999 kere yaşanan vefalardan biri olacak.

    Uzatmak istesem hatta kendime hakim olmakta zorlansam bile ölümün var olmasına tam bir sıkılgan olarak çok seviniyorum.
    Elbette ölümden sonrasını merak ediyor insan ama öncesine hakim değilim ki sonrasını bilsem ne olacak diye kendimi eğliyorum.
    Benim yönetmediğim ve benim iradem olmayan konularla çokta ilgilenmiyorum.
    Yaşamın öncesi, yaşam sonrası derken şu kısa ömrü kendime taşınamaz bir yük etmek istemem.

    Sevgiler.
    Çok güzel özetlemişsiniz hocam, elinize sağlık biraz uzatsaydınız keyifle okurdum vallahi
  • 08-07-2026, 15:00:02
    #29
    ben ölümden sonrasını değilde (kitaplardan vs okuduk az buçuk biliyoruz inancımız doğultusunda) nasıl öleceğimi merak ediyorum ne hissedeceğim acaba
  • 08-07-2026, 15:10:31
    #30
    Herkese yorumları için çok teşekkürler.
  • 08-07-2026, 18:21:57
    #31
    Ölüm benim için yaratıcıma kavuşacağım bir kapıdır. Bu dünyanın anlamsızlığından ve gereksizliğinden kurtuluştur.
  • 08-07-2026, 18:22:49
    #32
    Her gün daha yakınım hiç olmadığı kadar...
    Ölmek bir şey değil, benim derdim omuzlara yük olmak.
    Keşke kimsesizliğin ortasında bir ağacın altında gün batımını izleyerek verebilsem son nefesimi.
    Kimseler bulamasa bedenimi ve öylece toprağa karışsam.
    Yalnız yaşayan insanların ölüm haberlerini okuyorum bazen...
    O kötü koku muhabbetleri, ceset torbası içinde çıkarılmalar sonrasında "şimdi bu evdeki eşyalara ne olacak" telaşı ve insanların arkanızdan "kimsesi yok mu gerçekten" demeleri.
    Bu yüzden korkuyorumdur belki de.
    Ama ölmekten değil, yük olmaktan...
    Yaşarken kimsesizler mezarlığına yazdırmak istedim geçenlerde kendimi... Tuhaf karşıladı yetkililer.
    Oturup anlatmak isterdim ama "neyse" deyip geçiştirdim...

    Ölümün tanımı benim nazarımda şöyleydi hep;

    "Doğduğunda herkes gülerken sen ağlıyordun. Öyle bir hayat yaşa ki sen öldüğünde herkes ağlarken sen ölüme gülümseyesin..."
  • 08-07-2026, 18:40:04
    #33
    İmanlı ölüm nasip eylesin Rabbimiz
  • 08-07-2026, 18:42:35
    #34
    Qui non proficit, deficit
    Stoacı felsefe ile.
  • 08-07-2026, 19:56:31
    #35
    Korka korka yaklaşıyorum.Yalnız kaldığımda her an ölebilirmiş gibi hissediyorum ama dışarıda yada arkadaşlarımın yanında yada çok mutlu olduğumda ölüm aklıma gelmiyor.En azından 5 vakit namaz kılsam içim çok rahat olur.
  • 08-07-2026, 21:38:12
    #36
    Platin üye
    Ben yaklaşmıyorum, o bana yaklaşıyor.