Toparlanmak çok zor.

4 ay önce annemin vefatının üzerinden 3 ay geçti diye bir konu açmıştım. O konuyu açtıktan 5 ay sonra ilk kez bugün bilgisayarı açabildim.
2020-2025 yılları arasında sadece R10.net üzerinde çalışma sağladım, R10.net'e giriş yapmak bile bana eski anıları hatırlatıyor.
Geçen 8 ay içerisinde biraz kendimi toparlayabildim diyebilirim. Ancak aklımda hep yarım kalmışlıklar var ve bu süreç ne kadar daha sürecek bilmiyorum.
Bu sürecin son bulacağını da düşünmüyorum. Sadece yaşamaya çalışıyorum ama her zaman eksik ve hissiz hissediyorum.
Yaklaşık 8 ay içerisinde çeşitli borçların altına girdim ve bunlarıda ödemek için en az 6 ay daha çalışmam gerekecek.
6 ay sonra borçları kapattıktan sonra başka bir şehre taşınma planım var, yaşadığım yerdeki insanlardan artık uzaklaşmak istiyorum.
Uzaklaşmak iyi gelirmi gelmezmi tam bilmiyorum sadece ortalıktan kaybolmak ve insanlarla iletişimimi minimum seviyeye düşürmek istiyorum.
Bu düşüncem ne kadar doğru ne kadar yanlış tam bilmiyorum çünkü sağlıklı kararlar alamıyorum.
İnşallah bir sonra ki konumda kafamı toparladım, acım azaldı diye konu açarım. R10.net'i ve üyelerini çok seviyorum, sağlıcakla kalınız.

Allah mekanını cennet eylesin inşallah hocam 🥺

Allah mekanını cennet eylesin hocam. Geçmişler yaşanmışlıklar hayatın bir parçası umarım toparlanır hayatınıza devam edersiniz.

Allah rahmet eylesin, nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum ama bir gün yaşayacağımız (o da öncelik biz de olmazsa) bir duygu. Umarım toparlarsın, sevgiler ve saygılar.

Allah rahmet eylesin, sabır versin. En kısa sürede toparlarsın inşallah...

Şu mesajı okuyunca içim böyle bi parçalandı duygulandım hocam.. Ailemle yaşıyorum fakat hayatımda sadece annem var.. babam sadece görünürde var.. bana hiç babalık yapmadı yapmıyorda.. annem vefat etse ben napacağım diye düşünüyorum bazen. Rabbim mekanını cennet etsin. Sana sabırlar diliyorum

Başınız sağ olsun hocam, yazdıklarınızı okurken o ilk aylardaki hislerime geri döndüm. Ben de annemi 9 yıl önce kaybettim. Bahsettiğiniz o "eksiklik" ve "hissizlik" duygusunun ne kadar ağır olduğunu iliklerime kadar biliyorum. Acınız henüz çok taze, bu süreçte böyle karmaşık ve eksik hissetmeniz o kadar normal ki... Lütfen kendinize haksızlık etmeyin.
İnsan böyle zamanlarda herkesten ve her şeyden kaçmak, sessizce ortadan kaybolmak istiyor. Şehir değiştirmek ve çevreden uzaklaşmak belki size taze bir başlangıç hissi verebilir ama unutmayın ki insan içindekileri de gittiği yere götürüyor. Büyük kararlar almak için acele etmeyin; o 6 aylık borç ödeme süreci bittiğinde zihniniz çok daha berraklaşmış ve sakinleşmiş olacak. Borçlar her türlü ödenir, 6 ay dediğiniz göz açıp kapayıncaya kadar geçer.
Zamanla o acı tamamen bitmiyor belki ama o eksiklikle yaşamayı öğrenip, onunla güçleniyorsunuz. Anneniz de eminim ki sizin hayata küsmenizi değil, güçlü durup kendi yolunuzu en iyi şekilde çizmenizi isterdi.
Umarım bir sonraki konunuzda "Artık daha iyiyim, toparladım" cümlenizi de okuruz. Kendinize zaman tanıyın ve çok dikkat edin. Sağlıcakla kalın.

Allah mekanını cennet eylesin, Allah sabır versin hocam.

Allah yardımcınız olsun.