Kızım Rota bugün 3 yaşına girdi.
Ben doğuştan ortopedik engelli bir babayım. Hayatım boyunca birçok zorlukla karşılaştım. Bazen yürümek zor oldu, bazen ayakta kalmak. Pek çok şeyi diğer insanlar kadar kolay yapamadım. Ama baba olduktan sonra hayata bakışım tamamen değişti.
Üç yıl önce kucağıma aldığım o küçücük bebek, bugün karşıma neşeyle koşan, kahkahalarıyla evimizi dolduran bir çocuk oldu. Onun büyümesini izlemek tarif edilemez bir duygu. Her "baba" deyişinde içimde tarif edemediğim bir mutluluk oluşuyor.
Bazen kendi kendime düşünüyorum; acaba ona yeterince iyi bir baba olabiliyor muyum? Onunla herkes gibi koşup oynayamıyorum, yorulduğum zamanlar oluyor, fiziksel sınırlarım bana engel oluyor. Ama sonra kızımın gözlerindeki sevgiyi görüyorum. O gözlerde ne engel var ne eksiklik... Sadece babasına duyduğu saf sevgi var.
Bana göre babalık güçlü olmak değil; çocuğun için her gün yeniden ayağa kalkabilmektir. Yorulsan da mücadele etmektir. Geleceği için hayaller kurmaktır. Onun gülümsemesi için elinden geleni yapmaktır.
Bugün 3 yaşına giren kızım sayesinde ben de yeniden hayata bağlandım. O bana sadece evlat olmadı; umut oldu, güç oldu, yaşama sebebi oldu.
Zaman çok hızlı geçiyor. Daha dün avuç içime sığan minicik elleri vardı. Şimdi ise her gün biraz daha büyüyor. Dilerim sağlıklı, mutlu ve güzel bir ömrü olur. Benim en büyük isteğim, bir gün dönüp baktığında onu çok seven ve onunla gurur duyan bir babası olduğunu bilmesi.
İyi ki doğdun kızım.İyi ki bana baba olma mutluluğunu yaşattın.
- yaşın kutlu olsun Rota. ❤️
