• 17-06-2026, 15:27:53
    #1
    Hayatta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri de insanların başkasının emeğiyle elde ettiği küçücük bir başarıdan bile rahatsız olabilmesi. Bir insanın çalışıp kazanması hedeflerine yaklaşması veya hayatını düzene koymaya çalışması bazılarını nedense mutlu etmek yerine rahatsız ediyor. Destek olmak yerine köstek olmayı yol göstermek yerine yol kesmeyi tercih edenler de az değil. Oysa herkes kendi nasibini yaşar. Başkasının kazancı seninkinden eksiltmez , başkasının başarısı senin önünü kapatmaz. Asıl kayıp enerjiyi başkalarının hayatını takip etmeye harcamaktır. İnsan kendi yoluna odaklandığında hem daha huzurlu olur hem de daha çok ilerler. Çünkü haset karşıdakine değil önce sahibine zarar verir.

    “Haset ateşin odunu yiyip bitirdiği gibi, iyilikleri de yiyip bitirir.” — Hz. Muhammed (s.a.v.)
  • 17-06-2026, 15:31:37
    #2
    Çok güzel bir yazı olmuş.

    Başkalarına haset edenler aynı zamanda kendilerine de zararları olan insanlar.
  • 17-06-2026, 15:32:51
    #3
    Kubrick adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Çok güzel bir yazı olmuş.

    Başkalarına haset edenler aynı zamanda kendilerine de zararları olan insanlar.
    Katılıyorum hocam. Teşekkürler 😊
  • 17-06-2026, 15:32:58
    #4
    Başka birinin tabağına baktığında, kendi tabağının tadı kaçar.”
    Hayatta da böyledir. Başkasının sahip olduklarına, yoluna, başarısına odaklandığın anda kendi yolculuğunun değerini göremezsin.

    Psikolojik olarak kıyas, insanı geliştirmez; sadece yorar.
    Dikkatin dışarıya kaydıkça, içindeki potansiyeli sessizce tüketir.
    Gerçek güç ise şuradadır:
    Kendi tabağına, kendi yoluna, kendi emeğine odaklanmak.

    Her insanın lezzeti başka, her yolculuğun ritmi farklıdır.
    Kendi payına düşeni görmek ve ona emek vermek; işte olgunluk burada başlar.
  • 17-06-2026, 15:36:11
    #5
    umutercanm adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Başka birinin tabağına baktığında, kendi tabağının tadı kaçar.”
    Hayatta da böyledir. Başkasının sahip olduklarına, yoluna, başarısına odaklandığın anda kendi yolculuğunun değerini göremezsin.

    Psikolojik olarak kıyas, insanı geliştirmez; sadece yorar.
    Dikkatin dışarıya kaydıkça, içindeki potansiyeli sessizce tüketir.
    Gerçek güç ise şuradadır:
    Kendi tabağına, kendi yoluna, kendi emeğine odaklanmak.

    Her insanın lezzeti başka, her yolculuğun ritmi farklıdır.
    Kendi payına düşeni görmek ve ona emek vermek; işte olgunluk burada başlar.
    Ne güzel dediniz hocam 😊
  • 17-06-2026, 15:45:36
    #6
    TASARIM AJANSI
    Bu iş ilk okul döneminde "Bak komşunun çocuğu takdir almış, sen niye teşekkür aldın?" diyen annelerle başladı.
  • 17-06-2026, 15:46:58
    #7
    FiKRAL adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu iş ilk okul döneminde "Bak komşunun çocuğu takdir almış, sen niye teşekkür aldın?" diyen annelerle başladı.
    Maalesef aşılandı dediğiniz gibi 😊