Başkalarının değil kendi hayallerinizin peşinden koşun.

Selam olsun,

Ben dahil diye konuya girmeyince "bak bak geldi yine ukala herif akıl veriyor" şeklinde düşünülüyor.
Ben dahil, dahil.

Koşturuyoruz madem bu hayat gailesinde bari kendi hayallerimizin peşinden koşalım.
Bize dayatılan, başkalarının başarı hikayeleri peşinde değil.
Sevmediğimiz işler, bize ait olmayan düşünceler, içimize sinmeyen kabuller.
Sırf sıfatı belirsiz el alemi düşünerek bize ait olmayan hayallerin peşinden koşmak gerçekten çok yorucu ve tatminsiz bir koşturma.

Evet, istediğimiz telefonu alıyoruz, arabayı alıyoruz, bizi görünce saygı duyanlar oluyor ama biz mutlumuyuz?
Son model bir telefonun yokken hedefin o telefonu almak, o arabayı almak, o evi almak ya da o takdiri görmek.
Sihirli bir değnekle bunları elde ettiniz diyelim.

Yani artık fatura ödeme, alacağınız üst model telefon, araba, ev yok. Kalmadı yani ne varsa sahip oldunuz.
Dayatılan hayalleri tamamladınız ya da çoğunu elde ettiniz diyelim.
Bu durumda olduğunuzu düşünün. Mutlu bir insan mı olacaksınız? Hayalleriniz tamamlanacak mı?

Hayaller ile Ütopyaları karıştırmamak lazım yazacağım ama karışmış durumda.
Hayallerimiz gerçekleşebilir ama gerçekleşmese bile en azından kendi hayallerimiz peşinde koşturmamız bizi içsel olarak daha mutlu insanlar haline getirir.
Kendimizi severiz, kendimizle barışık oluruz ve kendimize saygı duyarız.

Üzerimize oturmayan gömlekleri giymek bizi sıkıyor, boğuyor ama başka bir gömlek olmadığına o kadar ikna olmuşuz ki başkalarının hayallerini o kadar sahiplenmişiz ki hayal kuramaz hale gelmişiz.

Kendi hayalleri peşinde koşarken tökezleyen insanlar nasıldır biliyor musunuz?
Başına sayısız badire geldiği halde "bu insan neden gülüyor?" ya da "bunca şey yaşadı hala neşeli bir insan" dediğimiz insanlar var ya işte onları hatırlayabilirsiniz.
Ben en ufak bir tökezlemede antidepresanlarla aşk yaşıyorken bu insan nasıl oluyor da bunca tökezlemeye rağmen mutlu, neşeli ve kendiyle barışık diye düşünüyorsanız bence koştuğunuz hayalleri bir gözden geçirin.

İnanın ki kendi hayallerinizin kırılması bile başkalarının size dayattığı hayallerin gerçekleşmesinden daha fazla sizi mutlu edecektir.
İnsanı mutlu eden yegane şey kendine duyduğu öz saygıdır.
Kendi hayallerinin değil başkasının ve benimsemediği hayaller peşinde koşan insan kendine saygı mı duyar?

Seviliyorsunuz.
Elbette siz böylesiniz, böyle yapın düzelin gibi bir küstahlıkla yazmadım sadece birde bu pencereden bakabilirsiniz yazmak istedim.

Herkes kendi hikayesini yazmalı 🍻

Selam olsun,

Gayet başarılı bir özet oldu

"Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde bulunmaz."

21 yaşına gireceğim. Üçüncü kez üniversite sınavına giriyorum hayallerim vardı, ama artık gerçekten bıktım. Hayata geç kalmış hissediyorum ve bir sürü sağlık problemim çıktı. Bazen ne için uğraştığımı bile bilmiyorum artık.