bir şey için çok çabalıyorsanız

Selam olsun,

Öncelikle konu için teşekkür ederim, güzel bir konu açmışsınız.

Ben genel olarak benim olması için, elde etmek için ya da başarmak için çabalamıyorum yani sonuca odaklanmıyorum.
Zordur bu şekilde düşünmeyi nefes almak gibi sıradan ve doğal tepki haline getirmek benim 30 küsür yılımı aldı yani.
Hayatımın son 10 küsür yılından aldığım keyfi tarif edemem.

Prensip çabanın sonunda bir şey elde etmek olduğunda elde ettiğiniz ya da edemediğiniz şey otomatikman başarı ya da başarısızlık olarak bir yük haline gelir.
Çabalarınız sonuç verse bile o sonuç sizin istediğinizden görece daha az olabilir bu yine bir yük olacaktır.
Böyle yazıyorum ama bahsettiğim gibi hayatımın 30 küsür yılını böyle geçirdim yani böyle yaşayanları anlamayı geçtim aynı şekilde yaşadım.

"Bence" meseleye sonuç, hedef, başarı, kazanmak, elde etmek vs. şeklinde bakmamak insanın kendine yapabileceği en büyük güzelliklerdendir.
Çabaların neticesi ile değil çabalamanın hazzı ve çabalamış olmanın getirdiği iç huzuru sonuçtan daha kıymetli görebiliriz.
Fikri takip çok önemli bir prensiptir, benim bahsettiğim amaçsız Merzifon eşeği gibi ortalarda gezmek değil elbette sadece hedef üzerine değil yol üzerine ilerlemeyi düşünelim isterim.
Zaten çabalarınız neticesinde + ya da - bir sonuç hasıl olacaktır sizin sonuca takılıp yürüdüğünüz yoldan yani çabalamanızdan keyif almamanıza yol açacak o şartlanmaya çok takılmamak lazım.

Bence çaba harcamaya, fikri takip prensibiyle çabalarınızı perçinlemeye ama bunu yaparken dünyanın en büyük keyiflerinden biri olan o çabalamanın verdiği iç ferahlığının tadını çıkartmaya odaklanmak lazım.

Konunuz güzel olunca biraz konudan çıkarak da olsa propaganda yapasım geldi.
Elbette bunlar hep bence.
Ben bu şekilde gayet keyifli bir hal içinde yaşıyorum.

İnce sıvasını yaparsam; Sonuç genelde sadece çaba ile gelmez bizden ya da bizim çabamızdan bağımsız hatta müdahale bile edemediğimiz onlarca faktörle kuşatılmıştır.
Sonuca çokta takılmamak lazım.