Kırgınlıklarım var böyle tam teşekküllü beyti gibi lezzetli.
İnsan kırgınlıklarından haz duyar mı demeyin vallahi duyuyorum.
Hepimizin bakış açıları vardır bir duruma, konuya, olaya, kişiye farklı şekilde bakabiliriz.
Ben kırıldığımda büyük haz duyan bir modelim.
Kendimi ortaya atayım size yönelik yazmayayım ki ön yargı kalkanlarınız kalkmasın
Malum insan değer verdiğine, güzel şeyler yaşadığı kişilere, beklemediği yani beklemeyeceği olay ve durumlara kırılır.
Önemsiz, değersiz durum ve kişilere kırılmayız en fazla kızarız.
Ben kırıldığımda genelde "ne güzel şeyler, ne değerli şeyler yaşanmış ki kırılmışım" diyerek yaşanan güzellikleri hatırlarım.
İstemsizce yapı gereği bu şekilde düşünüyorum.
Sonuçta her insan hata yapabilir, yanlış anlayabilir ya da yanlış anlaşılacak şeyler yapabiliriz bu bizleri kötü ya da değersiz yapmaz zira hepsi yaşama dahildir.
Gün gelir kırgınlıklar illaki biter ama o süreçte kırgınlığa odaklanıp bunu nefrete ya da kızgınlığa dönüştürmek kimseye fayda sağlamadığı gibi çok gereksiz bir enerji israfıdır.
Benim kırgınlıklarım yıllarca güzel anılar, yaşanmışlıklar biriktirdiğim insanlara olduğundan ilk aklıma beni nasıl, neden kırdıkları değil yaşanan o güzellikler geliyor.
Saflık gibi gelebilir ama aslında tamamen mantık. Pek saflıkla ilgisi yok zira saflık olan hataya/yanlış anlama ya da yanlış anlaşılmaya odaklanmak diye düşünüyorum.
Diyebilirsiniz ki ben hem kırıldım hem kızdım.
Kırıldığınız insana kızgınlık duyabilirsiniz ama değersiz birine karşı kızgınlık duyar kırgınlık duymazsınız çünkü kırılacağınız değeri yoktur.
Bazen kırılmamızı kızgınlığa hatta nefrete çevirebiliyoruz ve çok güzel anlar yaşadığımız o insanları bizi yıpratan duygulara vesile ediyoruz.
Hülasa kırgınlıklarınızdan umarım keyif alırsınız.
Ne güzel şeyler yaşamız ki, ne güzel ilişkimiz varmış ki değer vermişim ve kırılabilmişim diye düşünebilir hafifçe yumuşarsınız
Kırıldıklarınızı değil kırılmadıklarınızın farkına varıp onları hayatınızdan çıkarttığınızda çok daha kaliteli bir yaşam sürebilirsiniz.
Biliyorum bu tonda ve üslupta yazdığımda iğreti ediyorum böyle bilgin şirin gibi yargı dağıtıyorum gibi gözüküyor ki öyle görenlere lafım yok görülebilir yani.
Sadece yaşanmışlıklardan edindiğim tecrübeleri yazmaya çalışıyorum.
Bu yaştan sonra olmadığım biri gibi yazamayacağımdan dolayı hoş göreceksiniz.
Görün ya hu vallahi öyle sanıldığı gibi kendini önemli gören böyle bir farklı gören biri değilim sadece yaşadık işte bunca yıl ne isek kim isek öyle yazıyoruz.
Çok yazan oluyor üstten üstten yazıyorsun vs. diye.
Altta kalayım canım çıksın vallahi derdim de niyetim de o değil.
Böyle bir üslubum var belki kötüdür ama kalbimin derinlikleri ama böyle sondaj falan baya derine gidince iyilik var vallahi.
Niyetim heh niyetim iyi.
En azından ben kendime öyle diyorum.
