Kızım ile tiyatroya gidiyorum, izliyorum, çıkıp eve gidiyorum.
Oyun ekibi oyununu oynuyor, organizatör çıkışta boş boş oturuyor, başka bir şehre gidiyor. Normalde bütün hikaye bu şekilde sonlanacaktı ama o gün tiyatro çıkışı öyle bir yağmur yağdı ki salondan çıkamadım ve içeride otururken organizatör ile 15 dakika sohbet etmiş olduk.
Etki buradan itibaren başlıyor, iki hayatı da yağan yağmur değiştiriyor.
2 gün sonra oyun için Antalya'ya giden ekibin aracı motor yiyor ve oradaki tamircinin 100bin çıkarttığı hesabı ben aynı markalar olmak kaydı ile hatır işçiliğini de düşürerek 50bine indiriyorum. Araç çekici ile geliyor ve Karaman'da yapılıyor. Ekip ömür boyu oyunlarına ücretsiz geleceğimi taahhüt ediyor ve her oyunda özel olarak davet edilmeye başlıyorum. Yağmurun bana etkisi sınırsız tiyatro ve eser miktarda karşıma çıkan araçtan kazanç.
Motor yiyen aracı organizasyon şirketi, bizim organizatörün üzerine yıkıyor ve sende motor yedi sen yaptıracaksın diyor. Bu sözü yutmadan dediği gibi motoru kendi cebinden yaptırıyor ve sadece organizasyondan sorumlu olan bu kişi lafı yemediği için, sözünü tuttuğu için salona ortak olarak devam ettiriliyor. Yağmurun ona etkisi, şirketten ortaklık.
Son 1 senedir masraflar arttığı için tiyatro turneleri askıya alındı sadece Ankara içinde oyun oynuyorlardı. Aradan geçen zamanın ardından farklı bir için Karaman'dan geçen organizatör 5 dakika beni görmek istediğini söyler, o sırada hastanenin acil bölümünde olmama rağmen hastanede ayak üstü ben ziyaret eder.
Sırf beni görmek için gelmiş olması bir yana birde çam sakızı, çoban armağanı diyerekten kendi el yapımı tespihlerinden getirmiş. Kelebek etkisi, bir yağmur kimi nereye getirmiş. Bu arada elde ettiği çabaların sonucu kendisi de geçen ay tiyatro salonunu açmış. Ankara'da olanları yönlendirmek isterim.
Çok güzel bir anınınz olmuş.