5-6 lı yaşlarda Şehir dışı tarafında bir akrabamızı uğurlarken otoban tarzı bir yolun karşısında su pınarı görmüşüm ve oraya doğru hareket etmeye başlamışım, Arabanın kapısını açıp yola fırladım ve karşıya geçerken bir yolcu Transit aracı üzerime doğru gelmeye başladı. Hızı 100 ün üzerinde olan yolcu aracının altında kaldım. Durumu gören Canım babam da beni kurtarmak için can havli ile aracın önüne atmış kedini beni altına alan araç babamı da 3-5 metre savurmuş. Allah'ıma şükürler olsun ki babama bir şey olmadı bende kan kaybından göçmek üzereyken Hastaneye yetiştirilmişim. Hayal meyal hatırlıyorum acı yok lakin annemin çığlıkları kesik kesik görüntüler hep gözümün önüne gelirdi. Anneme oğlunuz 5 dk geç getirilmiş olsa çok geç olabilirmiş denmiş. Sevdiğim 1 2 abim var kuzen tayfadan o zamanlar benim ile ilgili tasfirleri ; Seni ziyarete geldiğimizde Vücudun sargı içerisindeydi mumya gibiydin sadece gözlerin, ağızın, burun deliğin kulakların görünüyordu falan gibiydi. Şükürler olsun Sorunsuz bir şekilde iyileştim. Yaşadığım bir çok ölümden döndüğüm anlarım var trafik kavga vs. fakat yaşadığım ömrümün bir hediye bir lütuf olduğunu en net hissettiğim zamanlarım oldu. Yaralarımın kırıklarımın İyileşmesi kaynaşması uzun sürmüştü, Cam kenarından sokakta oynayan çocukları izleyip ağladığım sargı alçılarımı çözmeye çalıştığım günlerimi iyi bilirim. Rabbim Hepimizi korusun bu tarz şeyleri çok da anmamak lazım. İyi forumlar
))
