Ama aslında bundan çok daha fazlası. Bu, bir çocuğun hayatta kalma mücadelesi kadar, bir vicdanın kıtaları aşarak unutulup kaybolmak üzere olan bir hayata dokunuşunun hikâyesidir. Hayatın zaman zaman bize getirdiği hüzünlerine zıt yeniden yeşeren, tıpkı her şeyi küle çeviren bir orman yangınından sonra geride kalan, küllerle kaplanmış toprağa düşen bir tohumun yeniden yeşerdiğini görmenin bizde insan olarak yaşattığı mutluluğun portresi gibidir, bu hikâye
Abdoul Rachid Mamoudou Abdou, bir Afrika Kıtası ülkesi olan Nijerin Dosso bölgesine bağlı Banguirou köyünde, 5 Ağustos 2013te dünyaya geldi. Toprağın geçim kaynağı olduğu, imkânların kısıtlı; ama kalplerin de bir o kadar geniş olduğu bir coğrafyada Rachid henüz altı aylıkken annesini kaybetti. Hayat ona daha bebekken, bu zor coğrafyada eksilmeyi çok çok erken öğretti. Babası, ailesinin geçimini sağlayabilmek adına hem terzilik yapıyor hem de tarımla uğraşıyordu. Ağır hayat şartları küçük Rachidi nihayetinde amcasının himayesine bırakılmayı gerektirdi. Eğitim umudu onu yaşadığı o küçük köyden başkent Niameye taşıdı.
Kalanını Okumak için: https://tamosirada.com/bloglar/dunya...serttigi-umut/
