Annelerimiz Yaşlanıyor..

Beni korkutan şeylerdir hep bunlar düşünmek bile tüm moralimi alt üst ediyor çünkü çok düşkünümdür hemde çok... Allah bütün Anne ve Babalara uzun ömürler sağlıklı yaşlar versin inşallah...

Yaşarken kıymet bilmek lazım.

Önce Annemi düşünüyorum, ardından ayna da kendime bakıyorum ve diyorum : "La ben de yaşlanıyorum... Hayda!!" Kimi zaman farkındalıklar çok can sıkıcı olabiliyor.

Kimi zaman ölümsüz bir yaşam hayal ediyorum ve diyorum : "Acaba ölümsüz olsaydım neler olurdu?" biraz düşününce harbi harbi fena iyi olurdu olarak aklıma geliyor, ama sonradan dank ediyor ve düşünüyorum : "Öyle de bu ölümsüzlük olayı bir tek bana olamaz, başkalarına da olur, ee?? Sonra her şey karman çorman olur, düşünüyorum ve aklıma geliyor; öyle de benimle birlikte başkaları da ölümsüz olacağı için bu durum da kötüler de olur???"

İşte bu düşünceler den sonra işler çirkinleşiyor ve diyorum : "İyiki de ölümsüz değilmişim hane...."

Rab boşuna farkındalık kazandırmamış : "Her canlı ölümü tadacaktır..." bu deyiş hoşuma gidiyor çünkü hepimizin aynı gemi de olduğunu ve limana yaklaştığımızda kimimizin inip kimimizin yoluna devam edeceğini biliyorum, asıl olay erken gemiden ayrılmamak bence, çünkü indiğimiz limanın ötesinde ne var? Gerçekten hiç bir fikrim yok....

Her farkettiğimde korkuyorum, farketmemek istiyorum... Benim de peder 70e, valide 65 e merdiven dayadı. Uzun ömürleri olsun, kazık kadar adam oldum ama hala ikisi de çınar gibi gölgesinde huzur ve güven veriyor bana.

Ben de bir babayım, bir yandan da onların bana verdiği huzur ve güven, aynısını kendi çocuklarıma sağlamam için özgüven veriyor. Hayat çok garip, tüm güzelliklerin bir gün biteceğini bilmek korkutucu, o nedenle günü gelene kadar düşünmemek lazım.

Herkese selamlar