İlk kazanız nasıldı?

İlk trafik kazanız nasıldı?

Çoğu sürücü için ilk kazanın önemli olduğunu düşünüyorum.
Tabii 4-5 sene boyunca araba sürüp hiç kaza yapmamış olanlarda var.

İlk kazanız nasıl gerçekleşti, kazadan sonra sürüşünüz değişti mi?

Yorumlarınızı bekliyorum.

Foseptiğe düştüm bisikletle hocam
Kanama 20 dakika durmadı, ayak derisini yüzdük, façalıya döndük
Tüm mahalle zorla çıkardı
Araba ile kaza henüz nasip olmadı

2018de ehliyet aldım düzenli araç kullanırım tek seferde 1000km gittiğim yol oldu Allah'a şükür daha kaza yapmadım

Araba ile herhangi bir kaza yaşamadım; ancak motosikletle ana caddede ilerlerken bir aracın sokaktan aniden fırlaması sonucu karşı şeride savruldum ve bilinç kaybı yaşadım. Havada süzüldüğüm o kısa anda, insanın hayatına dair pek çok şey gözünün önünden geçip gidiyor. Karşı taraf %100 kusurluydu. Olayın etkisiyle ben bilinç kaybı yaşadığım için bir tepki veremedim; karşı taraf da şoka girerek “Ben bir şey yapmadım.” diyormuş.Çevredeki insanlar tarafından linç edilmek üzereyken polisler müdahale etti.


Daha sonra karşı tarafın tüm ailesi hastaneye geldi. Gerçekten iyi ve anlayışlı insanlardı. Süreç zor olsa da karşılıklı anlayış sayesinde konu mahkemeye taşınmadan, olaysız bir şekilde çözüme kavuşturuldu.


6 ay yakın evde yatmak zorunda kaldım,motorsiklet ile biraz mesafeliyiz ))
Siz ne kadar kendinize guvenseniz de kurallara uysanizda, olacakların önüne bazen geçemiyorsunuz.
Allah kimseye kaza bela yaşatmasın,buda böyle bir anı olarak kaldı.

14 yıldır aktif araç kullanıyorum Allah'a şükür hiç kaza yapmadım.

AÄŸaca girmiÅŸtim

Lise 1’e giderken arabayı kaçırıp bi dar sokak dönüşünde kurtarmayınca geri manevrada arkadan süratli gelen arabayı boydan boya yamultmuştum, arabayı rehin aldılar ödeyene kadar. Bu mevzudan iki hafta sonra ara sokaktan kontrolsüz çıkarken (Kontrol ne bilmiyorum ki kimse öğretmedi bana araba kullanmayı ben kaçıra kaçıra öğrendim) süratle gelen bir polis arabasının bildiğin tozunu aldım polis frene oturup sirenleri yakar yakmaz ben kapata kapata kaçıp kurtulunca yanaşıp hemen eve girmiştim, iki mevzuda bana kontrolle ilgili büyük dersler verince bir dahada aksi durumlar haricinde kazaya karışmadım.

İlk kazam tofaşla kendi kendime yarışırken ayakkabı bağcıklarımın bisiklet zincirine dolaşması suretiyle yere yapışım sol kolumu 3 farklı noktadan kırarak 1.5 yıllık bir tedavi sürecine başlamam olmuştu. Yaş tahminimce 10 falan. İlk büyük kazam da arabayla giderken bir adet TIR şöförünün beni sollayıp direkt sağa kırarak beni altına almasından ötürü baya bi sıkıntılıydı. Çok şükür canıma bişey gelmedi ama olan arabaya oldu. Seneler geçti halen daha tırlardan çok korkarım. Bunu haricinde ufak çaplı sürtüşmeler de oldu tabi. Lisede arabayı kaçırıp arkadaşlarla kızlara hava atacaz derken çöp konteynırına girip sağ farı patlatmıştım falan.

6 sene önce köydeki ustaya babamın arabasını bakıma bırakmıştım. Tam o sırada acil Ankara’ya gitmem gerekti. Babamlar köydeydi; dönüşte de bahçe için evde ne kadar ağır, kaba malzeme varsa (salıncak, çim biçme makinesi vs.) hepsini götürmem lazımdı. “Bunları normal arabaya sığdırmam, en iyisi transit kiralayayım” dedim. Plan basitti: Malzemeleri köye bırak, ustadan arabayı al, babama teslim et, sonra yine yola devam.
Her şey plana göre gidiyordu… ta ki Yozgat’ta verdiğim o meşhur molaya kadar. Güzelce yemeği yedim, keyfim yerinde arabaya bindim. Emniyet kemerini taktım, kafamı bir kaldırdım… Karşıdan son sürat bir araba bana doğru geliyor. Hani filmlerde olur ya, insan donup kalır — aynen öyle, sadece izledim. 1 saniye bile sürmedi, kafa kafaya tokuştuk.
Sonradan öğrendim ki kadın fren yerine gaza basmış, paniklemiÅŸ, sonra da ayağını gazdan çekemeyip köklemiÅŸ. Benim mola da böylece “aksiyon sahnesine” dönüşmüş oldu 😅