Enkaz altında kalan her can, ardında yarım kalan cümleler, ulaşılamayan telefonlar, kapısı bir daha açılmayan evler bıraktı. Sessizliğe gömülen o hayatlar, geride kalanların yüreğinde hiç dinmeyen bir sızıya dönüştü. Zaman akıp gitse de, o gün kaybedilen insanların yokluğu her hatırlayışta yeniden hissediliyor; çünkü bazı acılar geçmez, sadece insan onlarla yaşamayı öğrenir.Bu yas kalplerimizde yaşamaya devam eder.
Hayatını kaybedenlere Allahtan rahmet, geride kalanlara sabır diliyoruz; bu acı, kardeşliğimizin hafızasında daima yaşayacak
