6 Şubat depremi | Ömrüm boyunca unutamayacağım..

Sabaha karşı 4'de evde bilgisayarda oturuyor, oyun oynuyordum.

Twitterda takip ettiğim haber sayfalarında çoğu zaman bildirimler açıktır ve sürekli bildirim gelir. Telefonuma bildirimler geldi, üst üste gelince haliyle o saatte açtım ve baktım.

''10 ilimizde hissedilen sarsıntı''

Başlığı görünce sadece ufak bir deprem zannettim, gündem kısmına gelince yıkılan 5-6 bina görünce o zaman idrak etmeye başladım lakin asla gerçeklik algıma düşmedi. o an yapısal olarak sağlam olmayan binaların yıkıldığını depremin yıkıcı olmadığını düşündüm.

O bölgede oturan asker arkadaşıma bir mesaj gönderdim.


operatör sorunları, internet bağlantıları görmemiştir dedim. aradım açmadı, yazdım tek tik kaldı. (Ne yazık ki güzel arkadaşım ailesi ile rahmetli oldu)

o yarım saatlik süreçte haber kanallarına ve yayınlarına bakarken artık iyice şok olmaya başlamıştım.

Afad gönüllüsü olduğum için hemen gönüllü olarak sahaya gidebileceğim organizasyonlara ulaşmaya çalıştım arama kurtarma timleri, afad, umke, ve stk'lar.

Denilen tek bir şey vardı:

Ekip sayısı yeterli. (yeterli?)

Gidemediğim için içim içimi yiyordu o günü yaşayanlar ve yakından takip edenler daha iyi bilirler ki bireysel olarak gitmenin bir imkanı yoktu.

yollar, havalimanları, otogarlar tahrip olmakla beraber yollar dahil çökmüştü.

daha fazla dayanamadım ve 3-4 arkadaş beraber organize olarak bir yardım ağı başlatmaya karar verdik. Sağ olsun yakın bir tanıdığımızın oteli vardı ve kapasitesi çok büyük olmasada 40 aileyi konaklatabilecek şekildeydi.

İşte anlatacaklarım buradan sonra başlıyor lütfen buradan sonrasını iyi okuyun.

Madem sahaya gidemiyorum, bir yaraya merhem olamıyorum dedim ve böyle bir çözüm bulduk arkadaşlarca sağ olsun otel sahibi de kapılarını ailelere sonsuza dek açtı.

Biz deprem bölgesinden aileleri ve sağ kalanları yardım etmek amacıyla otele götürmek kaydıyla yola çıktık. yola çıkarken de arabayı doldurabildiğimiz kadar doldurduk ve kendimize de ufak bir poşet yaptık.

Şimdi söyleyeceklerim kelimesi kelimesine doğrudur ve bu çaresizliği hissedin diye buraya noktası noktasına yazacağım.

Arabadan indiğimiz anda malzemeler bir anda bitmekle beraber kendim için yaptığım 2 tost ekmeğinin arasındaki salam kaşar ekmeği bile elimden ufak bir çocuk ağlayarak aldı.

İnsanlar yiyecek ekmek bulamadı,
barınamadı,
ulaşamadı,
yaşayamadı.

Oturdum o yaşımda hüngür hüngür ağlamaya başladım. Acıyı iliklerinize kadar hissettiğiniz bir an yaşarsınız ya tam da o tarifsiz hissi yaşadım.
ulaşabildiğimiz tüm aileleri, yaralıları ve yardıma ihtiyacı olanları konaklamak üzere araçlar ile otele getirdik.

İnsanların psikolojileri, durumları öyle bitap öyle harap haldeydi ki gerçekten bunun düzey olarak karşılığı nedir bilmiyorum.

tekrar aileleri almaya gittiğimzide ise arama kurtarma çalışmalarına,
Binalardan gelen seslere, enkazlara denk geldim.

geçtiğimiz mahallede yapılan kurtarma çalışmasının arka sokağında bulunan bir yere uğrarken adamın biri yeleğimden dolayı beni yetkili birisi zannetti.

dizlerime kapanıp yalvardı kardeşim eşim ve annem içeride bu binada ne olur geldiler ses yok diye gittiler, bana yardımcı ol birini getir dedi.

ne teselli edebiliyorsunuz, ne durumu izah edebiliyorsunuz, ne de duygularınıza engel olabiliyorsunuz. Hayatında hiçbir zaman duygusal olmayan bir insan olarak cevap veremedim sadece ağladım. öyle bir his ki elimle kazıp parçalayıp ellerim kopana kadar orada durmak istedim...

yazılacak ve anlatılacak o kadar şey var ki uzatmayacağım.


O süreç nezdin de bahsedeceğim:

Çekmeyen operatörlerin,
Satılan çadırların,
yapılan fahiş zamların,
ve engellenen yardımların,

Sorumluları, can veremeyeceksiniz. Rahmetli olan vatandaşlarımız acılı olan yakınları, kardeşlerimiz size hakkını helal etmeyecek, bu vatan etmeyecek.


Hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımıza allah rahmet eylesin,
yakınlarına allahım sabır versin ve tekrarını düşmanıma bile yaşatmasın. yaşamayan görmeyen asla bilemez.

Lütfen ülkemizin bir deprem kuşağında yer aldığını ve deprem ülkesi olduğumuzu unutmayın.
Gerekli tüm eğitimleri ve önlemleri alın. Unutmayın bilinçli olmak sizi deprem esnasında çok yüksek bir oranında korur.

Allahım bir daha vatanımıza bu günleri yaşatmasın..

Allah birdaha yaşatmasın hocam 🙏

Amin hocam. En büyük korkusu deprem olan birisi olarak sonuçlarını görünce kim olursanız olun sonuçların herkes için aynı olacağını gördüm. hatta şöyledir ki; fabrika sahibi ve fabrikasında çalışan personel bizzat aynı oda da kaldı.

Sonuçları felakettir. bir an önce ülkece bilinçlenmeli, öğrenmeli ve bu konuda eğitim almalıyız.

Allah tekrarını göstermesin inşallah

O gün çektiğimizi bir biz birde Allah bilir. Rabbim kimseye göstermesin.

Merkez üssü Pazarcık'tan selamlar. O süreçte yaşadıklarımı şuraya yazmaya başlasam bitiremem herhalde. Söyleyecek çok şey var ama değişecek hiç bir şey yok.
Geldiğiniz için, birilerine umut olduğunuz için teşekkür ederim.

Amin hocam allah tekrarını yaşatmasın.. Ben oradayken gördüklerimi ömrüm boyunca asla unutmayacağım.

Kahramanmaraş tan selamlar o geceyi rabbim bir daha kimseye yaşatmasın

Ne demek hocam biz bu vatanın evlatlarıyız, kardeşiz. Biz birbirimize koşacağız. Yaralarımızı saracağız.

Bizi düşünmeyenler o gün orada mağduriyete ve engellemelere sebep olanlar ise can veremesin inşallah. denk geldiklerimi ve tecrübe ettiklerimi dediğiniz gibi yazmaya kalksam muhtemelen edeceğim küfürün haddi hesabı olmaz...

Allah herkesi tüm sevdiklerinizi korusun kimseye yaşatmasın..