Kısaca kendimi tanıtmam gerekirse 38 yaşındayım, bu güne kadar çok güzel işler başardım, zirveyi de gördüm dibi de gördüm, 2019 yılında ticari bir sıkıntı yaşadım, dayılarım dolandırdı, çok lüks bir hayat yaşarken bir anda sıfırı gördüm, yıllarca mahkemeler sürdü, sevdiğim kadını o dönemde kaybettim. 1 sene önce kadar mahkemeler bitti, ben temize çıktım, borçlar, şirketler vs. mahkeme yolu ile karşı tarafa devroldu ve ben yeniden hayata başladım. Şu anda bir şirkette beyaz yaka olarak çalışıyorum, maaşım kötü değil ama birikim sıfıra düştü, sadece yaşıyorum diyebiliriz, halen de bekarım
Ellerinizden öper 7 yaşında bir yeğenim var, dün de dedemin vefatının 1. yılıydı, konu da açmıştım gören olmuştur belki, aynı zamanda kandil olduğu için lokum aldım, yeğenimi de yanıma aldım, bi camiye yatsı namazına gidip namaz sonrası dağıttık. Allah kabul etsin çok güzel bir akşamdı benim için, ta ki yeğenimle üşüyüp arabaya oturana kadar
O 7 yaşında ki yeğenim bi anda bana dedi ki dayıcım belki sende artık evlenirsin, hem çocuğun olur, ben ona abilik yaparım
Duygulandırdı beni eşek herif. Ben de cevap olarak dedim ki ya hiç evlenmeden yaşlanırsam ne olacak dayıcım, çocuk anında tereddütsüz ben sana bakarım ki dayı dedi Çok duygulandım, gece de düşündüm, elde avuçta sıfır sadece hayatı idame ettiriyoruz, acaba bu yaştan sonra en azından yuva kuracak kadar toparlayabilir miyiz, neyse fazla uzatmayayım, seviyorum sizi r10 
Yeğen beni biraz duygusala bağladı sanırım dünden beri 
