Yaşlandığınızı ne zaman anladınız?

19 yaşındayım ama 60 yaşında gibi piskolojim var

30 yaşında hala ara sıra süper mario oynuyom, hala kinderden çıkan oyuncaklar beni heyecanlandırıyor ve hala içindeki çocuğu bi köşede besliyorum. Buna da peterpan sendromu deniliyor. Ben memnunum ama zamanı gelince hissederim sanıyorum.

Sırtım ağrıyınca.

ölümün kaçınılmaz bir şey olduğunu anladığım andan beri yaşlandığımı anladım.

Yaşlılığı ölüme endekslemek doğru gelmiyor bana.
Ölüm sadece yaşlılar için değil.
Bugün var olan, yarını bırak bir saniye sonrasına bile garanti veremiyor.
O yüzden kalbi atan, geleceğe umutla bakabilen, yapacak en ufak bir işi olan herkes benim için gençtir.
Gençlik, yaşa ve rakama değil kalbe bağlı diye düşünüyorum.
Saygılar.

her berbere gittiğimde önlüğe düşen beyazlardan anlıyorum

öyle tabi.. ama gençliğin getirdiği cahillik midir yoksa görmek istemediğimden midir bilmiyorum ama gençken pek düşünmezdim. yaş ilerledikçe o kaçınılmaz sona yaklaştığını anlıyor, farkına varıyor insan. En azından ben de öyle oldu. Belki bazıları bunu çok erken yaşta idrak edebiliyor. Benim şahsımda bu şekildeydi. Ama elbette hayat yaşamaya değer, bu kadar olumsuz şey olmasına rağmen. Umut her zaman var.