Kalbime dokunan, içimi parçalayan belkide tek fotoğraf. Giden onca can, arkadaş, eş, dost kayıplar... Hepsinden öte giden evladın, kızın. Elini tutuyor. O soğukta tek yapabildiği cansız miniğin elini tutmak. Çok zor bir şey. O eli son kez tutacağını biliyorsun, bırakmak istemiyorsun çünkü yarın.. Yarınlarda o huzur eline dokunma şansın olmayacak. 1000 gün önce o baba kızının elini o kara gecede son kez tuttu.. Baktıkça hala içim acıyor, belki kızım olduğu için bilmiyorum etkisi çok büyük benim için.
Çok şükür diyorum kızım sağlıklı ve yanımda. Allah onun da , yakınlarını kaybeden diğer insanların da yardımcısı olsun.
Vefat edenlere Allah rahmet eylesin.
Hiç bir anne, baba çocuğunu mezara koymasın.