Seviliyorsunuz da farkına varıyor musunuz?

Ayrıca insanların bencil olduğunu düşünenler için bir şeyler yazmak istiyorum. Açıkcası merak ediyorum;
Bu gün trafikte kaç kişiye/arabaya yol verdiniz?
Markette çalışan birisine kolay gelsin diyip "tebessüm" ettiniz mi?
Yağmurlu havada aman yaya ıslanmasın diye yavaş yavaş geçmeyi düşündünüz mü?
Sizi seven insanın hayatında ki detayları görüp, onun önünde ki engelleri aşmak için planlar kurdunuz mu?
Daha çok şey sayabilirim aslında... Karşınıza çıkan bir insanın hayatını hiç düşünüyor musunuz?
Yoksa sadece kendi hayatınıza odaklanıp, yol hakkı benim deyip, çalışanın yüzüne bakmadan kolay gelsin deyip, yağmurlu havada durakta bekleyen, yürüyen insanları aklınıza getirmeyip, sevdiğiniz insanın hayatını önemsiyorım diyip sadece kendi kariyerinize mi odaklanıyorsunuz?
Bunlar benim gün içerisinde defalarca aklımdan geçirdiğim konular. Demek istediğim siz bir kişiyi ne kadar düşünüyorsunuz ki onlara bencil diyoruz?
Yolda yürüyen bir öğrenci görsem, o öğrencinin hayatını kolaylaştırmak için yardımcı olmayı o kadar çok isterim ki örneğin. Çünkü çok zor hayatlar, çok zor imkanlar var. Fabrika işçileri, öğrenciler, memurlar bir çok meslek dalı. Kimse isteyerek çalışmıyor. Kimse isteyerek trafikte yol beklemiyor. Ama biz bir millet olarak değil, bir insan olarak birbirimizi düşünmeliyiz. Ben insanları düşünüyorum, onlar beni düşünmüyor dersek çıkar ilişkisi kurmuş oluyoruz ister istemez. En önemlisi, karşılık beklemeden bir şeyleri yapmak. Selam olsun.

Gayet eminim; fazlasını bile yapmaya gayret ediyorum, empati kısmını hiçbir zaman unutmam ki zaten gereksiz zorlukları görüp istem dışı zorlu yollarda yürütülmüşlerdenim ben de. Önce, büründüğün kıyafetin içindeki olmaya liyakat şart ve madem insanız diye varız, o zaman insana yakışır şekilde hareket etmek zorundayız. Herkes birbirine, haklarına saygı gösterse, anlayışlı olsa ortada kavga dövüş sorun diye bişey kalmaz da nerdeeee... Bencillik ağır basıyor buralarda maalesef; 100 kişiden belki de istisnasız 90'ı bencilliğin önderliğinde bir hayat sürüyor -bana ne, başkalarının canı cehenneme yaklaşımı-

Sizin gibi insanları görebilmek, duyabilmek ne güzel. Yardım ettiğin, yol verdiğin insanlar için onlar bana böyle yapmıyor dersek çıkar aramış oluruz. Bizim gibi insanlar karşılık beklemeden insan hayatına dokunmaya odaklanır. Kendimizi biraz düşünsek koskoca hayatta harcanıp gitmeyiz ancak kendimi o kadar düşünmüyoruz ki harcanıp gidiyoruz. Olsun, insanlık için her şey

Belki de sırf "insanlık can çekişiyor, fakat henüz ölmedi" diyebilmek için, son kaleleri vermemek adına... Değişmek istemem, ki istesem de alışkanlık haline getirdiğim şeyleri değiştiremem. Hep söylerim; ne zaman ki toplum sağa sola tükürmemeyi ve çöplerle çevreyi kirletmemeyi, birbirine yol vermeyi alışkanlık haline getirir, o zaman herşey hızlıca değişmeye başlar. Herşey birbirine o kadar zincirleme bağlıdır ki, ekonomik sıkıntılar dahil çoğu sorun düzelecektir.