Uzun süredir forumdayım ve son yıllarda beni en çok düşündüren bir tablo var.
Neredeyse herkes bir proje başlatıyor; kimisi maddi beklentiyle, kimisi bilgi açığını kapatma hevesiyle
Ama çoğu proje ya yarı yolda kalıyor, ya da zamanla sessizce çöp oluyor.
Kimi sermaye yetersizliğinden, kimi bilgi eksikliğinden, kimi de yalnız çalıştığı için ilerleyemiyor.
Oysa bu forumda 40.000den fazla insan var.
Her biri kendi alanında az çok yetenekli, bazıları profesyonel, bazıları ise hâlâ keşif aşamasında
Gerçekten üretken ve vizyon sahibi en az 1000 kişi bu topluluğun içinde var.
Ama herkes kendi ekmeğinde olduğu için, dünya çapında ses getirecek ortak bir proje hâlâ ortaya çıkamadı.
Ve fark ettiğim bir diğer konu:
Son yıllarda forumun içinde güven duygusu ciddi biçimde zedelenmiş durumda.
Dolandırıcılık olaylarının artması, insanların birbirine güvenememesi, her adımda hata arama eğilimi...
Bu da ister istemez kaos ve şüphe kültürünü büyütüyor.
Herkes sürekli savunmada, kimse kimseye tam olarak güvenemiyor.
En üzücü olanı da, çoğu kişi bu durumun farkında bile değil.
Aslında hepimiz aynı denizdeyiz.
Birbirimizi rakip değil, birbirimizi tamamlayan parçalar olarak görmeyi öğrenebilsek, bambaşka bir tablo olurdu.
Ama herkes kendi köşesinde, yalnız, şüpheyle ve güvensizlikle mücadele ediyor.
Bu da üretimi değil, tükenişi besliyor.
Dürüst olmak gerekirse
Birlik olsak gerçekten ne kaybederiz?
Belki biraz zaman, belki birkaç deneme yanılma...
Ama kazanacağımız şey çok daha büyük:
Gerçek bir başarı hikâyesinin içinde adımızın geçmesi.
Bir çorbanın içinde bizden bir tutam tuzun olması.
Ve bu, parayla ölçülemeyecek kadar kıymetli bir şey.
Kendinize gelin.
Özünüzde olanı hatırlayın.
Birlikte hareket etmeyi öğrenin.
Yoksa bu gidişle sadece projeler değil, hayaller de yavaş yavaş çöpe gidecek.
Siz ne düşünüyorsunuz?
Sizce neden bu kadar büyük bir toplulukta ortak hareket etmek bu kadar zor?
Güven neden bu kadar kolay yıkılıyor?
İnsanlar neden birbirini tamamlamak yerine eleştirmeyi, hata aramayı ve kaos yaratmayı seçiyor?
Yorumlarınızı görmek isterim, belki gerçekten bir şeylerin başlangıcı olur.
