Ankara'da Ev Sahiplerinin Evin Altında Gömü Var Sanması?

Merhaba,


Yaklaşık 2,5–3 haftadır ev arayışı içindeyim çünkü evleniyorum. Bu süreçte kendi ülkemden ve insanından ciddi anlamda soğuduğumu fark ettim. Yeni evleneceğimiz için müstakil, bahçeli, biraz büyük – annemin de bizimle yaşayabileceği, ileride çocukların da toprakta oynayabileceği – bir ev istiyoruz. Bütçemiz yaklaşık 10 milyon nakit + 1 milyon kredi, yani toplamda 11 milyon. Açıkçası bu rakam küçük mü bilmiyorum ama Ankara’daki ev piyasasında karşılaştıklarım tam bir hayal kırıklığı.
Satılık ilanlarda yazılanlarla evin gerçekte hiçbir alakası yok. “Bahçesi geniş” diyor, gidiyorsun bahçe yok denecek kadar küçük. “Bakımlı” deniyor, ev dökülüyor. “Yapılı” deniyor, mutfak-banyo yıllar öncesinden kalma. Kullanışsızlık zaten cabası: odanın ortasından geçen kolonlar mı dersiniz, içine yatak bile sığmayan odalar mı ararsınız…


Buna rağmen fiyatlar uçmuş durumda. Üstelik satın aldıktan sonra içinde yaşanabilir hale getirmek için en az 2 milyon masraf yapman gerekiyor. Yani 10 milyonun üstünde para verilen ev aslında yaşanacak halde değil.
İşin ilginci, Ankara dışındaki şehirlere bakınca tablo tamamen değişiyor. Başka şehirlerde 8 milyona hem manzaralı, hem bakımlı, hem de geniş bahçeli evler bulunabiliyor. Ama Ankara’da aynı paraya, karşı apartman manzaralı, bakımsız ve kullanışsız evler gösteriliyor. Gidip çöp bi eve de insan 8-10 milyon arası para harcamak istemiyor maalesef. Kısacası Ankara’nın piyasasının cacığı çıkmış durumda.


Sonuçta şu ortaya çıkıyor: biz aslında bu düzeni kendimiz yaratıyoruz. İnsanlar kendi evlerine ederinden kat kat fazla fiyat biçiyor, sıradan bir eve “lüks” etiketi yapıştırıp 10 milyona yazabiliyor. Biraz çim serilmiş, bir iki tadilat yapılmış diye bu fiyatları haklı görüyorlar. Enflasyonun önemli bir kısmı aslında insanların bu zihniyetinden kaynaklanıyor: herkes malına ederinden fazla değer biçip başkasını “silkelemeye” çalışıyor.

Merhaba,


Yaklaşık 2,5–3 haftadır ev arayışı içindeyim çünkü evleniyorum. Bu süreçte kendi ülkemden ve insanından ciddi anlamda soğuduğumu fark ettim. Yeni evleneceğimiz için müstakil, bahçeli, biraz büyük – annemin de bizimle yaşayabileceği, ileride çocukların da toprakta oynayabileceği – bir ev istiyoruz. Bütçemiz yaklaşık 10 milyon nakit + 1 milyon kredi, yani toplamda 11 milyon. Açıkçası bu rakam küçük mü bilmiyorum ama Ankara’daki ev piyasasında karşılaştıklarım tam bir hayal kırıklığı.
Satılık ilanlarda yazılanlarla evin gerçekte hiçbir alakası yok. “Bahçesi geniş” diyor, gidiyorsun bahçe yok denecek kadar küçük. “Bakımlı” deniyor, ev dökülüyor. “Yapılı” deniyor, mutfak-banyo yıllar öncesinden kalma. Kullanışsızlık zaten cabası: odanın ortasından geçen kolonlar mı dersiniz, içine yatak bile sığmayan odalar mı ararsınız…


Buna rağmen fiyatlar uçmuş durumda. Üstelik satın aldıktan sonra içinde yaşanabilir hale getirmek için en az 2 milyon masraf yapman gerekiyor. Yani 10 milyonun üstünde para verilen ev aslında yaşanacak halde değil.
İşin ilginci, Ankara dışındaki şehirlere bakınca tablo tamamen değişiyor. Başka şehirlerde 8 milyona hem manzaralı, hem bakımlı, hem de geniş bahçeli evler bulunabiliyor. Bazılarında havuz, garaj vb gibi özellikler de gördüm. Bırak garajı havuzu Ankara’da aynı paraya, karşı apartman manzaralı, bakımsız ve kullanışsız evler gösteriliyor. Gidip çöp bi eve de insan 8-10 milyon arası para harcamak istemiyor maalesef. Kısacası Ankara’nın piyasasının cacığı çıkmış durumda. Aynı evin 3+1'ine 9.600 5+1'ine 9.360 yazabilecek kadar değişik bi piyasa var burada. Akıl alır gibi değil, mantık aranacak gibi hiç değil.


Sonuçta şu ortaya çıkıyor: biz aslında bu düzeni kendimiz yaratıyoruz. İnsanlar kendi evlerine ederinden kat kat fazla fiyat biçiyor, sıradan bir eve “lüks” etiketi yapıştırıp 10 milyona yazabiliyor. Biraz çim serilmiş, bir iki tadilat yapılmış diye bu fiyatları haklı görüyorlar. Enflasyonun önemli bir kısmı aslında insanların bu zihniyetinden kaynaklanıyor: herkes malına ederinden fazla değer biçip başkasını “silkelemeye” çalışıyor.

Bir Adana'lı olarak şunu farkettim Ankara'da emlakçılar güzel para kazanıyor. Bizde abim için ev bakmıştık ve emlakçı dışında sahibinden satılan/kiralan ilan göremedim maalesef. Hepside komisyonlarını güzel alıyor.

Öncelikle evleneceğiniz için şimdiden hayırlı olsun hocam.İnsAllah bir ömür boyu mutlu ve huzurlu olursunuz.
Eğer yaşamaya dair tüm kazançlarıniz Ankara da değilse bence diğer illerden Bahçeli ev bakmanızı tavsiye ederim.

inanılmaz bi piyasaları var Ankara'da en iyi iş emlakçılık ayda 1 ev sat yeterli. Alıcı/satıcı 2 taraflı komisyon alıyorsun.



Maalesef bazı kazançlar taşınabilse de asıl düzenli, güvenli limanda tutan kazançlar ankara'da kız arkadaşımın ve benim işlerimiz ankara'da gidebileceğimiz şehirlerde de bizim işlerimiz o kadar yaygın ve iş potansiyeli olan yerler değil.

Hayırlı olsun hocam. Depremden sonra büyük gçö aldı ankara. Hem ev fiyatlarına hem de trafiğe büyük zarar verdi. Eskiden o fiyatlara ev bulabilirdiniz ama şimdi o fiyatlara istediklerinizi bulmak zor. Sincan tarafları yeni yapım aşamasında belki o taraflar size daha uygun olur.